Tropische buien en dank je wel

      Geen reacties op Tropische buien en dank je wel

De laatste dagen hebben we hier echt tropische regenbuien, het is niet normaal meer. In Nederland zou er gelijk een code oranje door het KNMI worden afgegeven en de regenbuien hebben meer waterkracht dan de gemiddelde douche in Singapore. En dat is wel een dingetje. Nu is de waterdruk hier beter dan in veel omringende landen, maar lang niet zo goed als in Nederland. We hebben een prachtige douche, regendouche met waterval en waterjets alleen hebben de jets nauwelijks zin vanwege de lage druk. En voor de minimalisten, onze douche komt met ingebouwde digitale klok, dus je kunt zien hoe lang je onder de warme kraan staat.

De douche is zo goed als af, er moet alleen nog een medicijnkastje worden opgehangen. Het toilet is af, op een toiletrolhouder na. En terwijl ik dit aan het tikken ben is er een timmerman bezig met de keuken. De keuken die zaterdag pas geplaatst zou worden maar vandaag al in elkaar gezet wordt. Daarentegen heb ik de mannen die het hek en de tralies voor de ramen zouden komen plaatsen vandaag nog niet gezien en het is hier ondertussen al half 4 in de middag.

Natuurlijk was er in de keuken ook weer iets niet volgens afspraak, maar dat is ter plekke opgelost. Samen met de timmerman heb ik een oplossing gevonden die voor Cindy en mij acceptabel is. Aangezien de beste man nog bezig is kan ik geen foto’s posten, die volgen nog. Maar ik kan niet wachten tot de boel klaar is.

En dan wat andere observaties: Singapore is een echte smeltkroes. De grootste groep inwoners zijn van Chinese afkomst, dan heb je veel Malay, Indonesiers, Indiers, Bangladeshi, Thai en Filipinos plus toch vrij veel westerlingen. En in winkels zie je vooral veel Chinezen en Malay. Wat ik dan altijd doe na het afrekenen is ze bedanken in hun eigen taal, “se shen” of “terama kasih” en je ziet dan altijd de blije verrassing op de gezichten dat een ang moh (zoals blanken hier genoemd worden) ze bedanken in hun eigen taal. De Maleisische dame bij de 7-eleven herkende mij de volgende dag ook gelijk en was veel vriendelijker tegen mij dan tegen de andere klanten, puur omdat ik de dag daarvoor terema kasih had gezegd tot haar verrassing. En de dames bij het drankenstalletje in een foodcourt leken niet erg blij, tot ik ze bedankte in het Bahasa, twee hele grote lieve glimlachen straalden mijn kant op. Zo kan je met een kleine moeite, of beter gezegd, geen enkele moeite, de wereld heel even een betere plek maken voor iemand anders. En dat vind ik mooi.

Geef een reactie