Naaldenvrees

      Geen reacties op Naaldenvrees

Ik heb altijd wel geloofd in traditionele Chinese geneeskunde. Acupunctuur, voetmassages, energiestromen enzovoort. En ik ben er ook heilig van overtuigd dat heel veel van onze welvaartziektes te voorkomen zijn, of zelfs te genezen zijn, door voeding. Nu schrijf ik de moderne geneeskunde niet af, daar geloof ik ook in al is dat meer gebaseerd op symptoombestrijding dan op het aanpakken van het werkelijke probleem. Een combinatie van beide met daarbij een gezond voedingspatroon is volgens mij een gouden combinatie.

Ik heb al jaren last van mijn schouder, niet als ik zit, lig of loop maar als ik langer dan een minuut of tien sta begint mijn schouder te zeuren. In Nederland kreeg ik wat fysio oefeningen en pijnstillers, maar dat lost niets op. Vandaag moest Cindy toch naar een TCM (traditional Chinese medicine) kliniek dus ik toog mee. Een consult kost 7 SGD, nog geen €4,50 dus ik nam ook maar een consult. En de oplossing volgens de arts? Een serie van acupunctuur sessies.

Een aantal jaar geleden had ik direct opgestaan en weggelopen. Ik was panisch voor naalden. In 2009 moest ik onder het mes voor een maagverkleining, de avond voor de operatie melde ik mij in het Slotervaart ziekenhuis en kreeg te horen ‘u bent vroeg, mooi, dan kunnen we u leren uzelf te injecteren’. WHAT THE FUCK?!?!? Ja, de eerste tien dagen na de operatie moest ik mezelf twee maal daags injecteren tegen trombose. En dat was dagelijks een drama, tv uit, radio uit, naald stond zeker vijf minuten op mijn buil voor ik de lef had door te drukken en iedere keer dacht ik ‘waar ben ik bang voor? Dit is een eitje’ om vervolgens bij de volgende injectie weer in de stress te schieten.

Mijn moeder, nu gepensioneerd maar toen nog werkzaam in bejaardencentrum Torenerf, bood aan om het te doen, maar dat idee bezorgde me echt nachtmerries. Mijn ma is wat dat betreft een rouwdouwer.

Ook mijn tatoeage was zo’n drama. Ik wilde een tattoo maar heb vijf jaar gewacht omdat ik zei ‘als ik het over vijf jaar nog wil, dan is het geen modegrill’ en met zoiets permanents vind ik dat belangrijk. Maar toen ik bij Ronald Bonkerk zat en zag wat voor lange naald er in zo’n tatoeagepistool gaat schoten er bij mij angstbeelden door het hoofd van een brekend elastiekje waardoor zo’n naald een centimeter of wat mijn lijf in werd geschoten. Koud zweet brak me uit, kleur verdween uit mijn gezicht om anderhalf uur later te zeggen ‘dat was een eitje’.

Vrijdag 6 mei 1994, dat was de dag van de tattoo, ik weet het nog goed. Ik zat in militaire dienst en een paar dagen later hadden we het afscheidsdiner van onze opleiding in Middelburg. Spareribs maar met zoveel alcohol dat we al snel een dinosaurus aan het reconstrueren waren van de botjes. Onze tafel besloot als eerste om jet restaurant te verlaten en naar de bar te gaan. Bij het verlaten van het restaurant zegt de opperwachtmeester ‘soldaat Piet, ik hoor dat je een leeuw hebt laten tatoeëren’ waarop ik trots mijn tattoo laat zien. De lamlul, we konden elkaars bloed wel drinken’ zegt ‘heb je je geld teruggevraagd?’ waarop ik adrem en keihard antwoord ‘heeft uw moeder geld teruggevraagd aan de gynaecoloog?’. De opperwachtmeester werd door een majoor teruggeduwd in zijn stoel en ik werd door een dienstmaat snel naar buiten geduwd anders was het verkeerd afgelopen.

Maar terug naar het heden, binnen een paar minuten na binnenkomst bij de TCM zat ik met ontbloot bovenlijf in een behandelkamer met naalden in mijn nek en rug. Op de begane grond gelukkig zodat ik zelfs in het geval van brand geen Apeldoorn hoef te bellen.

http://youtu.be/ZXq3p0DFnVk

Geef een reactie