Wat een week

      Geen reacties op Wat een week

Ik zie net dat ik al 11 dagen niets geschreven heb op mijn blog. Dus wordt het maar weer tijd.

We zitten hier midden in het regen seizoen, en dat is te merken ook. Vorige week zaterdag was ik met vrouw en dochter naar Sentosa. Sentosa is het eiland waar alle vertier zit. Universal Studios, strand, zip lines, bungee jump, een groot waterpark, het zee aquarium en meer. Maar het leuke is, je kan er heen via een kabelbaan, over de haven heen.

Toen ik in 2005 voor het eerst in Singapore was zijn we ook met de kabelbaan gegaan. Ik was toen op vakantie met mijn maatje Philip en zijn vrouw Ria, plus de kids. We bleven 3 dagen in Singapore om daarna door te reizen naar Indonesie. En Ria wist niets van mijn hoogtevrees. Ik wist niet dat Ria een tour naar Sentosa had geboekt inclusief rit met de kabelbaan. En we lopen dus een gebouwtje in, door een giftshop heen, door een deur en daar zag ik plots dat het gebouw geen muur had maar een gapend gat waar een kabelbaan vertrok. Ik durfde amper te bewegen. Maar de foto die Philip nam vanuit de kabelbaan staat nog altijd op mijn bankpasje.

Jaren later heb ik Cindy ten huwelijk gevraagd, in Singapore, in de kabelbaan. Als ik dan toch mijn bindingsangst moest overwinnen, dan ook gelijk maar mijn hoogtevrees. En het lukte, Cindy scheet bagger in het bakje terwijl ik niet bang meer was. En we wonen nu op 10 hoog, voorheen had ik daar niet eens aan willen beginnen, nu maakt het me niet meer uit. Maar goed, vorige week dus, met die kleine meid en Cindy naar Sentosa en met de kabelbaan. De kleine was zenuwachtig en een beetje bang, maar dat sloeg snel over in een voorzichtige branie. Durven kijken, haar moeder een beetje plagen, opgewonden naar beneden wijzen maar ook voorzichtig want opstaan, nou dat mooi niet.

En na het ritje met de kabelbaan maar naar het strand. We hadden ons net omgekleed toen het begon te donderen in de verte. We mochten de zee dus niet in. Snel naar een strandtent voordat het echt los barste, en we waren op tijd. We hadden nog net een mooi zitje voordat er een stampede van badgasten onze kant op kwam en er een tropische bui losbarste die maar liefst vier uur duurde. Keiharde regen en nog hardere onweer en bliksem. En het stopte maar niet. De kleine was wel wat teleurgesteld omdat het regende en we niet konden zwemmen, maar dat maak ik wel een keer goed.

Wat ik ook ontdekt heb, en waar Cindy en ik nu ook gebruik van maken: iedere nacht is er op een kwartiertje bij ons apartement vandaan een nachtmarkt. Nu is die markt bedoelt als groothandel, voor restaurants bijvoorbeeld. Vrachtwagens vol met groente komen uit Maleisie gereden, van de 3 banen op de openbare weg worden er twee geblokkeerd met koopwaar terwijl de laatste baan vrijgehouden wordt voor verkeer. En dan maar groot inkopen. We kwamen met een boodschappenkar vol met spul thuis voor weinig geld. Kilos groente, zowel Aziatische groentes als ‘gewone’ paprikas en komkommers, kruiden en champignons. Plots was Cindy blij dat ik mijn grote Amerikaanse koelkast had doorgedrukt in de verbouwingsplannen in plaats van de gewone koelkast die Cindy wilde, want de koelkast, en de vriezer, zijn nu goed gevuld. Dus een bezoek aan deze markt staat nu voor eens in de week of eens in de twee weken op de planning. Alleen dan wel iets later op de nacht, want wij waren er rond 11 uur ’s avonds en toen waren er nog weinig verkopers, er kwamen er meer en meer bij, en volgende keer hoop ik ook wat meer fruit te zien.

Nu snel weer verder met het updaten van Ministy of Cigars, ik heb nog wat artikelen te schrijven.

Geef een reactie