Schoudermassage

      Geen reacties op Schoudermassage

De mensen die mij persoonlijk kennen, en al langer dan vandaag, weten dat ik tot een jaar of tien geleden morbide obesitas had. Ik meet 1 meter 75 en woog op mijn zwaarst 180 kilo. Nu is zo’n 70 tot 75 kilo minder en schommelt mijn gewicht al jaren tussen de 105 en 110.
Maar omdat ik zo’n enorme hangbuik had, die altijd onder mijn shirts vandaan kwam leerde ik mezelf een verkeerde houding aan, voorovergebogen, hangende schouders in plaats van een rechte, fiere houding. En dat komt als een boemerang terug de laatste paar jaar. Als ik wandel, op normale snelheid, dan heb ik nergens last van maar zodra het overgaat op slenteren of stilstaan, en mijn schouders dus automatisch inzakken krijg ik snel last van mijn linkerschouder. Flink last, altijd op dezelfde plek, dezelfde spier. De pijn zakt weer weg als ik een paar uur ga zitten of liggen.

Ik kwam er twee jaar geleden achter dat mijn houding het probleem was toen ik met een zware rugzak op mijn rug door Singapore slenterde met Cindy. Als ik alleen wandel, wat ik in Nederland veel deed, loop ik altijd rap. En als je rap loopt, dan strek je je vanzelf, dus geen hangende schouders. Cindy slentert graag, Gai Gai noemen ze dat in het Chinees (hang me er niet op vast of het Mandarijn, Kantonees of Hokkien is). Maar goed, een dagje slenteren met een zware rugzak die mijn schouders naar achteren hielden de hele dag zorgde ervoor dat mijn schouder geen pijn deed. Dus op zoek naar een soort harnas, ik heb er twee geprobeerd die beide toch zo oncomfortabel waren dat ze een korte levensduur hadden. Nu heb ik een derde die wel heel goed werkt, en ik hoop dat het struktureel zoden aan de dijk zet.

Toen ik naar Singapore verhuisde zei ik tegen Cindy “ik wil een massagestoel”, iets wat je hier veel ziet. En waar ik in de grote winkelcentra best vaak gebruik van maak. Maar die stoelen zijn groot en lelijk. Nu was ik eerder deze week weer eens bij het postkantoor om een pakketje op te halen waar invoerrechten over betaald moesten worden en laat Osim, de marktleider op het gebied van massagestoelen, nu toch een roadshow hebben met een pop-up store. En laten ze nu toch een ‘smart sofa’ serie hebben die er op het eerste oog gewoon uitziet als een luxe fauteuil. Ik het ding proberen, en mijn god, wat een genot. Van de tenen tot de kruin, zo’n beetje alles wordt gemasseerd. Met je voeten in een voetenklem die je voeten en je kuiten masseert, je achterste, je rug, nek en zelfs je hoofd wordt niet vergeten. Met verschillende programma’s en intensiteiten, rechtop of volledig onderuitgezakt, alles is mogelijk.

Goedkoop? Nee, maar ik wil er eentje. Dus ik heb een brochure meegenomen en Cindy de opdracht gegeven om morgen na haar werk lekker langs te gaan om de stoel zelf te proberen. Want ik moet haar toch overtuigen om zo’n ding ergens in ons huis neer te zetten. Na een goed half uur proefzitten, waarbij ik alle programma’s heb geprobeerd voelde mijn schouder weer als nieuw, ik zweefde de deur uit. Heerlijk.

Dus hopelijk snel in ons mooie appartement, een Osim massagestoel. Ik kan niet wachten.

Geef een reactie