Kuala Lumpur, super freak

      Geen reacties op Kuala Lumpur, super freak

Kuala Lumpur, wat een te gekke stad. Niet om te wonen, daar is het te chaotisch voor. Ik kom uit een gestructureerd Nederland, woon in een gestructureerd Singapore en dat bevalt mij prima. En Kuala Lumpur is allesbehalve gestructureerd. Maar het leeft wel, de stad beweegt, leeft, ademt. De stad heeft twee gezichten, prachtige nieuwe gebouwen naast uitgewoonde blokken, rijkdom en arm naast elkaar en schijnbaar hand in hand. Moderne westerse invloeden gebroederlijk naast de traditionele eettentjes op straat, zoals we die kennen van televisie. En wat je niet zou verwachten in een moslimland, een ruig en heftig nachtleven waarin de alcohol vrijelijk vloeit, waar travestieten en transseksuelen (waarschijnlijk uit Thailand) shows opvoeren en waar je waarschijnlijk ook nog wel prostitutie vindt.


Nu ben ik geen drinker en geen schuinsmarcheerder, dus ik heb mezelf niet ondergedompeld in de hedoniste onderbuik van Kuala Lumpur. Maar ik hou wel van deze rafelrandjes, dus ben ik wel een wandeling gaan maken in één van de ruige uitgaansstraten vlakbij mijn airbnb. En ik heb, puur als observator, genoten van deze wandeling. Ik voel me dan een voyeur, een observator, een kijker in een real life documentaire op National Geographic die een inkijkje krijgt in de ziel van een stad.

En dan is er het verkeer, ik schreef daar al eerder over, dat is live action Frogger. Al is het niet zo erg als in Jakarta, en naar het schijnt Bangkok of Hanoi. Maar dat zijn steden die ik ook nog wel eens ga bezoeken. Nu ik toch in Azië zit, wil in ook meer stedentrips doen. Ik hou van de puurheid hier, van de simpelere manier van leven. En zeker in de armere landen en wijken, waar mensen tevreden zijn met minder, waarbij een dak boven het hoofd en een warme maaltijd genoeg zijn. Ik heb dat gezien in Nicaragua, in Maleisië en in Indonesië. Mensen van de lagere komaf lachen meer, willen minder en zijn socialer, zijn bereid om meer te delen. En dan kom ik terug op het observeren, puur als geïnteresseerd en nieuwsgierig mens vind ik dat heel apart. Je zou toch moeten verwachten dat rijke mensen eerder zouden delen, omdat ze toch niet alles zelf op kunnen maken, terwijl arme mensen hun weinige bezittingen zouden beschermen en zelf gebruiken, maar de realiteit is anders. Omgedraaid zelfs.

En als we het dan toch over eten hebben, ik eet zo weinig mogelijk vlees en vis, alleen als er geen andere lekkere optie is ga ik overstag. Maar als ik voor het eerst in een nieuw land ben, dan zet ik dat principe even overboord. Ik ben ook geen ethische vegetariër, ik heb vlees en vis uit mijn dieet verbannen voor gezondheidsredenen, maar een enkele keer aan dierlijke eiwitten is mijns inziens niet schadelijk. Ik wil dan eten wat de lokale keuken mij voorschotelt, de plaatselijke lekkernijen wil ik proeven. Mezelf onderdompelen in wat mijn gastland mij te bieden heeft. En in dit geval, of er verschil zit tussen de Maleisische keuken in Maleisië zelf en die van Singapore. En het antwoord op dat is ja. De chicken rice is anders, de sotong is anders, de prata is ook anders en heet zelfs anders, roti canai. Nu merk ik gelijk dat ik dierenlijken heb gegeten, dus na een paar dagen bleef ik weer keurig bij de noodles met belachan kangkong, gado gado en andere heerlijke vegetarische gerechten.

Maar over Kuala Lumpur, zoals ik al schreef, de stad is te chaotisch om te wonen. Voor mij dan, ik hou wel van structuur. Maar het is een heerlijke stad om te bezoeken. Kuala Lumpur is als de mooie vriendin die een beetje gek is, heerlijk om mee te rollenbollen, maar niet om mee te trouwen. Bij Kuala Lumpur moet ik een beetje aan Rick James denken. Niet dat ik met Rick James wil rollenbollen, maar zijn Super Freak past wel bij mijn conclusie over Kuala Lumpur, “She’s a very kinky girl, the kind you don’t take home to mother”. En ook in deze muzikale vergelijking zit weer een tegenstrijdigheid die past bij Kuala Lumpur, het basloopje gaat naadloos over in M.C. Hammers “can’t touch this” wat weer opgaat voor de, overigens vriendelijke, Moslims in de stad. Maar later dit jaar ga ik toch weer een paar dagen dansen met mijn wilde Super Freak, ik heb wel een oogje op haar.

Geef een reactie