Bureaucratie en mijn verblijfsvergunning

De ambtelijke molen, ook in Singapore ontkom je daar niet aan. Waar we in Nederland alle bureaucratie al hadden ondergaan, zitten we nu in Singapore in de rompslomp.

Het eerste idee was dat Cindy, en Aqila, naar Nederland zouden komen. Maar omdat ik net mijn baan kwijt was geraakt liep ik tegen allerlei bureacratische problemen op. Werk vinden was op zich het probleem niet, maar je krijgt in Nederland alleen maar contracten voor 6 maanden als je ergens start. En om sponsor te zijn op een verblijfsvergunning heb je minimaal een jaar resterend nodig. Dat hielp dus niet mee in de zoektocht naar werk.

Eigen bedrijf beginnen dan? Want dat was sowieso het plan. Ook dat gaf een probleem, want om dan als sponsor te fungeren moet je aantonen al 3 jaar voldoende inkomen uit je bedrijf te hebben. Dat was dus ook geen optie. Uiteindelijk lukte het dan toch, maar toen verloren we de voogdijzaak en veranderde de plannen drastisch. Ik verkocht mijn huis en vertrok naar Singapore.

In juni vorig jaar vulde we al het papierwerk in. Ik ging naar de ICA (Immigration Customs Authority) en leverde het in. Dat was het, Cindy hoefde er niet bij te zijn. Het proces zou drie maanden duren, we voldeden aan alle voorwaarden dus het was een formaliteit dachten we. Het duurde iets langer dan drie maanden, dus ik trok op een toeristenvisum naar Singapore. Alleen was ik zo stom om flink wat sigaren mee te nemen in mijn koffer. En dat niet aan te geven. Ik werd betrapt, verblijfsvergunning werd afgewezen, ik werd gearresteerd. Via de ambassade en een advocaat lukte het om er ‘slechts’ met een boete af te komen. En onlangs wist ik ook nog de in beslag genomen sigaren uit gevangenschap te bevrijden.

Het was wel een stressvolle periode, ook mijn paspoort was in beslag genomen. En dankzij veel druk van mijn advocaat, en het feit dat we al tickets voor een familie vakantie hadden, kreeg ik de dag voor vertrek mijn paspoort pas terug. Ondertussen had Cindy haar baan opgezegd, dus gelijk een nieuwe aanvraag doen zat er niet in.

Cindy vond in februari een nieuwe job. Dus het plan was om na 3 maanden een nieuwe aanvraag te doen. Vorige maand ging ik echter een paar dagen naar Kuala Lumpur, en bij terugkomst werd ik lang vastgehouden en ondervraagd door immigratie. 6 dagen het land uit naar Maleisie en dan Singapore weer in telt blijkbaar niet als nieuwe binnenkomst, dus geen 3 maanden toeristenvisum, slechts de resterende 12 dagen op mijn oude visum. En dat pas na heel veel lullen, het scheelde niet veel of ik was het land niet ingekomen. En dat had weer gevolgen gehad voor de volgende aanvraag.
visum.jpg
Gelukkig was het mogelijk om een verlenging te krijgen voor mijn visum. En we hebben gelijk een nieuwe aanvraag voor een verblijfsvergunning gedaan. Ik toog met al het papierwerk naar ICA. En keerde onverrichterzake terug. De sponsor, Cindy dus, moest er bij zijn. Dus een paar dagen later, met een nieuwe afspraak op zak en ten koste van een vrije dag, toog Cindy met mij mee naar ICA. Tijdens het gesprek kwam de smokkelzaak nog even naar boven, maar omdat ik kon aantonen dat de zaak was afgelopen werd dat geen probleem. We stelden ons weer in op maanden wachten, maar midden in de nacht kwam er al mail. En goed nieuws, ik moet een medische keuring ondergaan. En als ik daar doorheen kom, dan krijg ik de felbegeerde ‘long term visitor pass’. Dus nu op zoek naar een kliniek waar ik een hiv test en een röntgenfoto kan laten maken.

Als dat achter de rug is ga ik voor een werkvergunning, en start ik mijn eigen bedrijfje hier in Singapore, dat dan weer kan factureren aan mijn bedrijfje in Panama. En dan staat eindelijk alles op poten, zoals ik in gedachten had.

1 thought on “Bureaucratie en mijn verblijfsvergunning

Geef een reactie