Drukte, tuinieren en to do lijstjes

De laatste dage is het erg druk. Heel erg druk. En dan is mijn gewoonte om met ‘to do’ lijstjes te werken echt onmisbaar. Ik kan nogal laks zijn en dingen voor me uit schuiven. Dus ik schrijf alles op een online ‘to do’ lijstje, met de Todoist app. Op die manier zie ik in één oogopslag wat ik moet doen. Dan kan ik niets vergeten. En als er teveel taken op ‘over tijd’ staan, dan word ik nerveus. Dan ga ik als een beest tekeer om die weg te werken. Een prima stok achter de deur.

Eerder deze week werd ik door een sigarenvriend gevraagd om wat te komen roken. Hij woont nog geen 5 minuten bij mij vandaan en was die middag vrij. Een blik op mijn lijstje liet zien dat ik die dag nog wel wat taken te doen had, maar dat de volgende dagen vrij leeg waren dus besloot ik te gaan roken. Dat was maandag. Dinsdag kwam er echter een sloot nieuws vrij waardoor ik bizar veel artikelen moest gaan schrijven voor mijn ministryofcigars.com website. En zodra er één bericht weg was, kwamen er weer twee bij. Daarbij komt vanaf zondag de kleine meid een paar weken bij ons vanwege de vakantie. Dat houdt in dat ik geen tijd heb voor grote artikelen. Dus mijn interviews die ik nog moest uitwerken, en mijn achtergrondartikelen die ik iedere zondag post moesten ook af. Het was tikken tot ik scheel zag. En Cindy maar vragen of ze wat eten mee kon nemen op weg naar huis, want koken? Daar was geen tijd voor.

Dinsdagavond was ik gesloopt. En toch stonden er nog 10 dingen op mijn ‘to do’ lijst. Met alweer een aantal dingen voor de woensdag ook. En laat woensdag nu ook nog eens een nationale feestdag zijn. Eid Mubarak, of Hari Raya zoals dat hier heet, het einde van de ramadan. En ik wilde wat tijd met Cindy besteden. Maar er moest ook gewerkt worden. En toen stroomde de mailbox weer over met persberichten. Die 10 items werden er 30. En ik maar rammen op mijn toetsenbord. Met succes. De achtergrondartikelen waren klaar, de persberichten zo goed als weg. En toch nog tijd voor Cindy.

Nu het huis zo goed als af is zijn we klaar voor de buitenkant. Op de galerij wil ik planten. Een eetbare tuin. Al is tuin een groot woord, want het blijft een galerij. Dus we zijn gaan wandelen naar de rij met tuincentra die hier ongeveer 3 kilometer verderop liggen. En daar heb ik voor bijna 300 Singapore dollar (bijna 200 euro) aan plantenbakken, aarde en kruiden ingeslagen. Basilicum, peterselie, tijm, chili plantjes maar ook tomaten en een klein limoenboompje. Plus wat bloem dragende planten zodat het ook nog eens lekker ruikt en het er leuk uitziet. Daarna weer lekker 3 kilometer terug gewandeld.

Dat mis ik wel, het wandelen. In Nederland wandelde ik bijna iedere dag zolang het weer het toeliet. Minimaal 7 kilometer, vaak meer. En sinds ik in Singapore woon is dat tot een stop gekomen. Ik vond het gisteren heerlijk en heb een mooie route ontdekt. Een rondje van een kilometer of 4, grotendeels buiten de bebouwing. Nu lijkt dat een kort rondje, maar met wat hoogteverschil en de hitte hier in Singapore is het net zo zwaar als de dubbele afstand in Nederland. En dan is er ook nog de mogelijkheid om een echt natuurgebied in te gaan waar het vol zit met apen, slangen en andere wilde dieren. Dus zodra de to do list een beetje leeg begint te raken ga ik het MacRichie Reservoir eens in. Maar nu weer snel terug naar een persbericht. En het ‘stukje schrijven voor mijn blog’ van de todoist verwijderen. Want vanmiddag worden de planten bezorgd, dus dan moet ik daar mee aan de slag.

Edit: net na het posten van dit bericht werden de planten bezorgd. Maar even snel de rekken opgehangen. Het overpotten komt wel, dat staat voor morgen op het lijstje.

 

Geef een reactie