Singapore, ik blijf me verbazen

Ik woon nu een paar maanden in Singapore. En ik heb me razendsnel aangepast, al verbaas ik me nog wel over een aantal dingen. Zo ben ik enorm verbaast over de eeuwige, keiharde kritiek van de locals over de metro. De MRT (Mass Rapid Transportation) is snel, punctueel, rijdt om de paar minuten en is schoon. Heel schoon. Eten en drinken is niet toegestaan op de perrons en in de treinen. En maar klagen die Singaporezen. En dat zou ik begrijpen als de MRT duur zou zijn, maar het is spotgoedkoop. Goedkoper dan de bus in Nederland.

Waar ik dan weer over klaag is het onaangepast gedrag. Terwijl je lekker van je ontbijtje of lunch zit te genieten in de lokale coffeeshop (nee, geen coffeeshop zoals in Nederland, en ook geen starbucks) zitten anderen spelletjes te spelen of TV te kijken op hun mobiel met het volume op 10. En niet de opgeschoten jeugd, maar juist de oudere generatie. En zeg er niets van, want dan zijn de KNN en CCB niet uit de lucht. En dat zijn zware beledigingen in Hokkien, één van de meest gesproken Chinese dialecten hier. Ik heb onlangs een paar goedkope koptelefoons gehaald, van nog geen euro per stuk en heb die passief agressief op tafel gegooid bij een paar van die senioren die dagelijks mijn ontbijt verstoren. De hint is wel aangekomen, beter dan boze blikken en vriendelijke woorden.

Iets want mij ook opvalt is het achteruit inparkeren. Op iedere parkeerplaats parkeert iedereen achteruit in. Dat viel mij al op voordat ik de reden wist. Maar de reden is dat vooruit inparkeren bij de wet verboden is. Daar staat een bekeuring op. Het parkeren zelf is hier ook geweldig geregeld. Bij ieder blok is een oprit en uitrit met een slagboom. Parkeergeld wordt automatisch van je account afgeschreven. Alle parkeerplaatsen zijn eenrichtingsverkeer. Overzichtelijk, veilig en goed geregeld. Gratis parkeren bestaat bijna nergens in Singapore. De tarieven zijn gelukkig wel veel vriendelijker dan in Amsterdam.
IMG_4485

Even terugkomen op de coffeeshops. Er zijn in Singapore drie soorten van wat wij foodcourts zouden noemen. Iedere paar blokken hebben wel een coffeeshop. Dat is een open, maar overdekte, ruimte onder een gebouw. Daar zitten een stuk of 10 verschillende soorten stalletjes. Altijd eentje met drinken, iets met rijst en groente, iets Indiaas, iets Halal, iets westers en ga zo maar door. Geen concurrenten met dezelfde producten. En zij delen dan de tafeltjes, toilet en betalen allemaal mee aan het personeel dat de tafels schoonhoudt. Dat is de coffeeshop. Heb je zo’n groep aan kleine ondernemers die een ruimte binnen exploiteren, met airconditioning, ruimer en netter opgezet, dan is dat een foodcourt. En wil je authentiek, groter en drukker, dan ga je naar een hawker center. Die zijn traditioneel bij markten. Dat soort markten zijn dagelijks op dezelfde plek. Op de begane grond van een marktgebouw met daarboven dan de restaurantjes. Qua setup is het net een coffeeshop maar met veel meer keuze. Er zit een hawker center niet ver bij ons vandaan, daar eet ik minimaal één keer in de week noodles met char chew vegetarische kip. Of yu Chau (al schrijf ik dit vast verkeerd), een soort combinatie tussen een zoute oliebol qua smaak en een dubbele churros. Bij de coffeeshop is het ondertussen al zo erg dat ik mijn bestelling niet hoef op te geven, 2 Prata en 2 Ice Lemon Tea. Zo ver is het bij het Hawker Center nog niet.

Geef een reactie