Bewust en onbewust grappig

      Geen reacties op Bewust en onbewust grappig

Bewust en onbewust grappig. Aqila is grappig. Toen ze klein was onbewust, maar tegenwoordig is ze oud genoeg om ook bewust grappig te zijn. Vaak aangespoord door mij, want ik vind ondeugende kinderen leuker dan saaie kinderen. En dat werpt z’n vruchten ondertussen af.

Een voorbeeld van de onbewuste grappigheid van vroeger. Ik ben blank, Cindy is Chinees. Ashraf is half Chinees en half Maleis, maar heeft meer de huidskleur van een Chinees. Aqila is geadopteerd, haar biologische ouders zijn Maleisisch, en dus is ze bruiner dan ons. En ze had altijd een obsessie met haar parmantige achterwerk, haar butt butt zoals ze altijd zei. Op een gegeven moment ziet ze Cindy bruine noodles eten en vraagt ‘mammy, vind jij bruine noodles lekker?’. Cindy bevestigd het en Aqila knalt er gelijk uit ‘net als mijn butt butt’. Toen Cindy begon te lachen werd er kribbig gevraagd wat er zo grappig was.

Een ander verhaal is dat Aqila mij vroeg, tijdens een videogesprek, of ik met haar wilde trouwen. Ik zei ‘ik ga al met je moeder trouwen’. Ik heb haar nog nooit zo hartverscheurend hore huilen. En als een 5 jarige ‘je hebt mijn hart gebroken’ tegen je zegt is dat gelijktijdig erg grappig maar geeft het ook een schuldgevoel. Het volgende videogesprek vroeg ik ‘Aqila, wil je met me trouwen’ waarop ik een rare blik kreeg en een ‘ben je gek? Kinderen kunnen niet trouwen.’

Maar goed, nog steeds is ze onbewust grappig. Naast het gooien met haar in het zwembad wil ze ook battelen. Lang leve alle Marvel films. En ze bedenkt dan allemaal speciale krachten die ze heeft. De een nog gekker dan de ander. Van de week zegt ze ‘ik heb een nieuwe superpower nodig’. Ik zeg bijdehand ‘je hebt de power van verbeeldingskracht’. Ze kijkt me aan en zegt ‘ja, en daarmee spuit ik water uit mijn oren die je omver blazen’.

Ik verzoop bijna. Onbewust grappig.

Bewust grappig is nieuw. We wonen op de 10de etage en dus pakken meerdere keren per dag de lift. En toen ik een keer per ongeluk op de alarmbel drukte die onder de knop voor begane grond zit, is er een soort ritueel ontstaan. Ik probeer Aqila tegen te houden, zij probeert op de bel te drukken. Of andersom. Nu hangt er een instructie in de lift voor wanneer de deuren niet open gaan. Vrijdag stond ik met Aqila in de lift en ik begon hardop te lezen:

1 probeer de deuren niet open te wrikken
2 druk 5 seconden op de alarm bel.

Halverwege die zin grijp ik Aqila en roep ‘nee, nee, nee’. Hilariteit alom natuurlijk. Zaterdag gingen Cindy en de kids naar een winkelcentrum. Ik bleef thuis om wat werk doen. En toen ze thuiskwamen kwam Aqila gelijk naar me toe ‘daddy, weet je wat ik heb gedaan? Ik vroeg mammy om de instructie te lezen, en toen drukte ik op de bel.’ Ze was zo trots op zichzelf dat ze haar moeder in de maling had genomen. En ik? Ik ook. Ze kreeg een high five, een knuffel en een dikke kus. That’s my girl.

Geef een reactie