Chiroprator nummer drie en hypnose

Chiropractor nummer drie. Een Singaporees dit keer. En de eerste Singaporese chiropractor ooit. De beste man was ooit president van de overkoepelende chiropractor koepel. En een vriend van mij raadde hem echt aan. Dus voor een ‘third opinion’ richting Orchard. Dat is het luxe winkelgedeelte van Singapore. En laat de chiropractor nu in een oude, beetje verloederde, shopping mall zitten net naast het luxe gebouw waar de Nederlandse ambassade zit. Dus makkelijk te vinden.

Dr Yap dus. Ik vertelde hem de reden van mijn bezoek. Hij bekeek mijn foto’s en zei “het is niet je nek, je nek is vrij goed, het is je bovenrug”. Chiropractor twee had dus gelijk. Maar Dr Yap legde uit dat buitenlandse chiropractors allemaal op salaris en commissiebasis werken, dus je dure pakketten proberen te verkopen. En dat is niet ethisch vind hij. Hij biedt dus geen pakketten aan. Maar hij zei “met een bezoek of zes, verdeeld over wat maanden, en een strak regime aan oefeningen thuis kan ik het probleem oplossen”. Daarna zei hij iets heel belangrijks “geen push-ups, doe geen push-ups. Dat is voor jouw schouders niet goed, dat maakt het probleem erger”. Ik kan nu heel stoer beweren dat ik heb geprotesteerd maar dan zou ik liegen. Ik was gelijk verkocht en gaf aan dat ik me daar aan zou houden.

Morgenochtend heb ik een vervolgafspraak. Dan gaan we een behandelplan maken, en oefeningen doornemen. Mij benieuwen. Wat me opviel is dat hij de benodigdheden voor de oefeningen, de ‘straps’ niet verkocht. Hij stuurde me gewoon naar de Decathlon. En dat geeft vertrouwen, de anderen probeerde me allemaal extra dingen te verkopen. En tussen station Orchard en Braddel, waar ik er uit moet, ligt Novena. Daar zit een Decathlon. Dus ik shoppen. En toen zag ik iets, een hamburgertent. Als (bijna volledig) vegetariër loop ik daar normaal gesproken langs. Maar ik zag een aankondiging voor de impossible burger. En die moest ik proberen. Dus maar even een burgertje gepakt.

En dat brengt mij naar vrijdag. Cindy rookt sigaretten. En die wil daar vanaf. Ik wil ook dat ze stopt, net als Aqila. Ze las over hypnose en hoe dat zou helpen dus had ze een afspraak gemaakt met een hypnotiseur. En ze vroeg of ik mee ging als steun, want ze was erg zenuwachtig. Als liefhebbende echtgenoot deed ik dat. En als pestkop vroeg ik de hypnotiseur of we een codewoord konden programmeren, zoals bij de Manchurian candidate. De hypnotiseur lachte, en gaf een gedegen uitleg hoe hypnose werkt. Je bent volledig bij, je geeft geen geheimen weg. Het is niet zo als op tv en als rasti rostelli. En hij zou meerdere dingen tegelijk aanpakken. Dus niet alleen het roken, maar ook gewichtsverlies. En hij bood aan om mij ook gelijk de gewichtsverlies hypnose mee te doen. Twee voor de prijs van één. Nu ben ik skeptics, ik geloof er niet echt in. Maar goed, baat het niet dan schaad het niet.

Relaxed in een luxe stoel, dekentje over mijn benen, kussentje op mijn buik. En dan maar luisteren. Ogen dicht, aftellen. Voorstellen dat je in een lift zit en naar beneden gaat. Je kent het wel van TV. En dan kom je toch in een hele rustige staat. De hypnotiseur, die mij erg aan George Takei deed denken maar dan met een Engels accent, was aan het praten. En toen het over gewicht ging zei hij “je eet drie maaltijden per dag, en halverwege zit je vol”. Daarna ging hij verder “buiten die drie maaltijden krijg je geen honger meer, want je zit nog vol van de vorige maaltijd”. Zelfs onder hypnose dacht ik ‘yeah right”. Na de hypnose zei de beste man dat ik toch wel diep onder hypnose was, level 5 van de 6. Cindy ook. En hij zei dat Cindy en ik elkaar uit een ander leven kenden. We waren broers op Fiji. En ik haalde een grap uit door diep en lang onder te duiken. Cindy raakte in paniek, dook ook en verdronk. Ik dacht “dat verteld hij vaker” en Cindy gelijk “weet je nog, snorkelen in Thailand en ik wilde je niet loslaten?”. Ja, hallo, je kan gewoon niet goed zwemmen Cindy.

Maar, nu komt de kicker. Ik heb ’s avonds altijd trek in een snack. Een snicker, een mars of wat anders. En dat heb ik sinds vrijdag niet meer gehad. Mijn gebruikelijke ontbijt is altijd een kale Prata en een Prata kaas. Maar nu alleen een kale Prata. En als ik noodles voor ontbijt neem, dan was mijn bord leeg, nu schuif ik zeker een derde weg omdat ik vol zit. En snacken? Zelfs zaterdag in een bloedhete mall liet ik een ijsje aan me voorbij gaan. Of het nu de hypnose is, of de kracht van verbeelding, ik weet het niet. Of het lang gaat duren? Ook dat weet ik niet. Maar het lijkt wel te werken. En Cindy heeft sinds vrijdag ook niet meer gerookt.

Geef een reactie