Klaar met klein asociaal gedrag

      Geen reacties op Klaar met klein asociaal gedrag

Ik ben er klaar mee. Simpelweg klaar mee. Met mensen die zo ‘self centered’ zijn dat het mij lastig valt. In Nederland ergerde ik me al aan dat onbewuste maar asociale gedrag, en dat is hier tien keer erger.  En na bijna een jaar ben ik er klaar mee. Jij zo asociaal dat ik er last van heb? Prima, maar dan bulldozer ik over je heen. Genoeg is genoeg.

Waar heb ik het over? Over het niet rekening houden met anderen. Over de tuttenbol die zonodig haar fiets mee moet nemen over de markt, en dan halverwege zo’n andere tuttenbol tegenkomt. En dan lekker met beide fietsen het complete pad blokkeren terwijl ze aan het roddelen zijn over de nicht van de buurvrouw. Met hoge stem “nou meid, heb je dat al gehoord?”. NEE EN IK WIL HET VERDOMME OOK NIET HOREN, IK WIL ER DOOR!!! Zet die fucking fiets in de stalling, wees niet zo aso.

fiets markt

Of van die kwebbeltantes die elkaar minimaal drie keer in de week tegenkomen in de supermarkt en toch iedere keer een complete gang moeten blokkeren om te klagen over de aambeien die zo’n pijn doen en de medicijnen die niet werken. Pleur op, zoek een hoekje op waar je niemand in de weg staat. Ga samen koffie drinken, MAAR LAAT MIJ GEWOON BIJ HET REK MET DE SWEET CHILISAUS.

In Singapore is het erger. Niet in de supermarkt want de meeste supermarkten zijn zo krap dat je er niet eens met een winkelwagen in kan. En de grotere waar ze wel wagentjes hebben zijn smal. Alleen de xl winkels hebben Europese gangpaden. Maar in het dagelijks leven. Als je zit te ontbijten of lunchen bij een koffieshop zijn er altijd wel één of twee mensen die een spelletje spelen op hun telefoon of filmpjes zitten te kijken met het geluid op 10. Ik heb al eens passief agressief goedkope koptelefoontjes uitgedeeld. Maar ik ben er klaar mee en ga tegenwoordig naast die personen zitten en dan op extreem luide toon met mijn andere tafelpartners communiceren. Dat werkt.

En telefoons. Daar zijn ze aan verslaafd hier. Al lopende facebooken, appen, YouTuben, instagrammen en ga zo maar door. Niet kijken waar ze lopen, langzaam lopen, het liefst in het midden van het voetpad waardoor je er niet links en niet rechts langs kan. En ik ben op het punt dat ik bij tegemoet komende zombies niet meer opzij ga, maar vol met mijn 100 kilo tegen ze aanloop. Moeten ze maar kijken waar ze lopen.

walking singaporeans

In de metro ook. Op ieder perron staan lijnen waar je moet staan, aan de zijkanten van de deuren zodat mensen eerst kunnen uitstappen. De jongere generaties zijn vaak nog beleefd en houden zich daaraan. Maar het zijn vooral de ouderen die er schijt aan hebben. Vorige week heb ik twee mensen van middelbare leeftijd geconfronteerd op hun gedrag. Een man wilde naar binnen lopen terwijl ik naar buiten ging, die weet nu ondanks het tropische klimaat hier wat een ouderwetse ijshockey bodycheck is. En een vrouwtje die naar binnen wilde ging met dezelfde gang naar buiten, voortgeduwd door mij. Want ik moest naar buiten en ze stond voor mij. Ik won. Alleen bij een hele oude vrouw gebruikte ik niet mijn fysiek. Want ik ben geen aso. Maar ik gaf haar wel met luide stem te horen dat ze voortaan mensen eerst moest laten uitstappen.
mrt platform

Of mensen die in de metro staan, voor de deur. En er dan bij het station niet uit moeten maar ook geen ruimte geven aan de mensen die er wel uit willen. Een kerel bleef staan, pontificaal voor de deur. Reageerde niet op er dame die netjes zei ‘excuse me’. Dus kreeg hij heel hard in zijn oren een’EXCUSE ME’ van mij. Hij schrok zich het apelazerus. Die past volgende keer wel op. En in een volgepakte trein deed een vrouw dat ook. Die stond dus in No time buiten op het perron, ik nam haar als een sneeuwschuiver mee. Ik ben klaar met het asociale, self centered, gedrag van dat soort figuren. Wees sociaal of draag de consequenties.

En gisteren belande er bijna iemand in het ziekenhuis of erger. Ik liep de trap af bij een metrostation. Een knakworst die voor me liep vond het een goed idee om midden op de trap, pontificaal in het midden qua hoogte en breedte, dat zijn telefoon belangrijker was dan de doorstroom. Omdat hij plots stopte en ik vlak achter hem liep botste ik tegen hem op. Telefoon viel op de grond en die lamlul viel tuimelde ook bijna de trap af met alle gevolgen van dien. Ik deed dat niet opzettelijk, maar ik heb hem wel laten weten dat zijn ‘ikke ikke ikke’ gedrag nu bijna tot een val leidde.

Denk potverdomme eens aan anderen en hoe jouw gedrag anderen benadeeld. Ga opzij staan als je de metro niet uit moet. Ga opzij staan waar mensen geen last van je hebben als je op je telefoon wilt kijken. En doe een koptelefoon op als je video’s wilt bekijken met hard geluid. Dat doe ik ook, zoveel moeite is het niet om je sociaal te gedragen!

Geef een reactie