Hoog bezoek

      Geen reacties op Hoog bezoek

Philip en Ria waren in Singapore, met de kids. En laat dat nu ook het geval zijn geweest tijdens mijn eerste trip deze kant op in 2005. 14 jaar later woon ik in Singapore en kwamen ze een paar dagen langs.

Philip heb ik leren kennen tijdens een opleiding voor een detacheringsbedrijf en we zijn sindsdien altijd vrienden gebleven. Stappen in Antwerpen, waar hij woont, of stappen in Amsterdam. En toen hij plannen maakte om met vrouw Ria en de kids van 4 jaar en 18 maanden naar Indonesië te gaan vroeg hij of ik mee wilde. Azië interesseerde mij altijd, en dan met name Indonesië vanwege de band met Nederland. En het gaf Philip de kans om rond te reizen in plaats van 4 weken bij zijn schoonfamilie op de kampong door te brengen. Ria is namelijk Indonesisch. En de eerste dagen van die vakantie vonden plaats in Singapore.

Nu woon ik hier, en in je thuishaven doe je weinig toeristische dingen. Ik heb mijn hele leven in de Zaanstreek gewoond maar ben nog nooit in het Zaanse museum geweest. Of het molenmuseum, czaar peterhuisje en ga zo maar door. Het Anne Frank huis heb ik ook alleen maar bezocht met buitenlandse gasten, hetzelfde gaat op voor het Rijksmuseum, Van Gogh museum en ga zo maar door. En dat is hier niet anders. Zonde eigenlijk, er zijn zoveel mooie dingen te zien. Zowel hier als in Nederland.

Maar goed, in een paar dagen dus in de Singapore Flyer geweest, een gigantisch reuze rad. De kabelbaan naar Sentosa hebben we gedaan. En Gardens by the Bay, inclusief de lichtshow.

En ik heb ze meegenomen naar Newton Food Centre. Een enorm hawker center. En dat was de plek waar ik voor het eerst mijn schoonmoeder en schoonzussen ontmoette jaren terug. En zij gaven mij toen ‘century egg’. Ganzenei, 100 dagen begraven zodat het fermenteert. En het is iets waar, als je er niet mee bent opgegroeid, nooit van kan houden. Zoiets als zoute drop. Vier gezichten staarde mij aan, in de hoop dat ik het uit zou spugen maar ik worstelde mij er doorheen en zei met stalen gezicht ‘moah, eetbaar’. Ik heb Philip en Ria deze marteling niet laten ondergaan. Ik drong wel aan op popiah, en daar zijn Philip en de kids mij nu dankbaar voor.

En ze brachten voedsel mee, vegan mayo van remia, kaas en paprikachips. Er zijn hier tientallen soorten chips te vinden, maar geen paprika. Nu ben ik geen grote chips eter maar zo nu en dan is het lekker. En dan is paprika mijn favoriete smaak. De 12 kleine zakjes zijn dan ook verstopt zodat Aqila ze niet kan stelen.

Nu de koffer pakken, Cindy neemt me mee naar Batam voor twee daagjes voor mijn verjaardag volgende week. Uurtje varen naar het Indonesische eiland, en dan massages, sigaren roken aan het zwembad en relaxen voordat ik dinsdag weer naar de chiropractor moet.

De onderstaande foto’s zijn genomen in Gardens by the Bay

Geef een reactie