Ome Frank

      13 Reacties op Ome Frank

Mijn vader komt uit een nest van 11. Met 5 zussen en 5 broers. De jongste van het nest is Ome Frank, of eigenlijk was Ome Frank. Want sinds gisteren is hij er niet meer. De eerste van de 6 broers die het leven laat. En dat zegt best iets over de genen denk ik. Van mijn tantes zijn er al twee eerder overleden, en daarvan was er ook nog eentje zelfverkozen. Tante Nel sprong van een flat. Aan de aangetrouwde kant zit het met de genen ook wel goed, want alleen Tante Joke heeft de strijd met kanker verloren. En net als Tante Truus en Tante Joke verloor Ome Frank zijn leven op 67-jarige leeftijd. De rest is allemaal ouder.

Frank was wel altijd een buitenbeentje. De eeuwige vrijgezel, de eeuwige werkloze. De hippie die in zijn jonge jaren een tijd naar Australië ging, of door Afrika trok terwijl de rest van zijn broers en zussen een burgerlijk leven leidde van huisje, boompje, beestje. Wat wiet kweken, daar was hij ook niet vies van. Geen grote hoeveelheden, maar een paar plantjes en zo een zakcentje bijverdienen was hem niet vreemd. Frank was ook de oom met wie ik het meeste contact had. Zeker toen hij zich een beetje in computers ging verdiepen, muziek en films downloaden en dat soort dingen. Ik was vaak zijn helpdesk en we zagen elkaar regelmatig. Ook toen hij plots geïnteresseerd raakte in wijnen wisselde we vaak wat uit. Nu ben ik absoluut geen wijnkenner, en ging het altijd om goedkope maar prima supermarktwijnen maar zodra ik iets dronk wat ik lekker vond dan tipte ik Frank en andersom. En dan was het zo maar over, van iedere dag een wijntje naar compleet geheelonthouder. En van veel op Facebook naar zijn account wissen omdat “de overheid alles controleert”.

Een jaar of 10 geleden kwam ik hem eens tegen in het centrum van Zaandam. Ik vroeg hem waar hij naartoe ging. Hij was op weg naar een hersenspecialist. Hij had een witte vlek in z’n hersenen die langzaam groter werd. Zijn hersenen losten langzaam op. Jarenlang ging dat bijna ongemerkt, tot een jaar of 4 terug. Toen was het duidelijk te merken. En ruim twee jaar geleden werd hij, ondanks zijn relatief jonge leeftijd, al opgenomen in Torenerf omdat hij niet meer op zichzelf kon wonen. In het begin liep hij nog wel door het dorp, maar dat was ook snel over omdat hij niet meer wist waar hij was. Torenerf duurde maar even, want de situatie ging zo hard achteruit dat een verzorgingstehuis de enige optie was.

Eenmaal daar ging het nog sneller. Frank werd dik omdat hij bleef eten. Simpelweg omdat hij vergat dat hij al had gegeten. Mensen herkennen werd steeds moeilijker. Eigenlijk was het een hele trieste situatie. Gisteren kwam er een einde aan zijn lijden, iets wat zich al dagen aankondigde. Zijn hart stopte ermee, en het was over. Ik zit aan de andere kant van de wereld, dus ik zal de uitvaart missen. Maar vanavond drink ik een wijntje op je Frank, en zet een cd’tje van je favoriete artiest op, Roger Waters.

13 gedachten over “Ome Frank

  1. Coenraad JH Janmaat

    Mijn beste Ferdinand,

    Gecondoleerd.
    Doch, wat een mooi eerbetoon aan je oom.

    Laat dan ook de koestering van de herinnering,
    de troost mogen zijn van het verlies.

    Coenraad.

    1. Ferdinand Piet Auteur bericht

      Een vriend vroeg gisteren “heb je het gevoel dat hij er nog is?” en mijn antwoord was “voor mijn gevoel was hij er al niet meer”. Fysiek nog wel, maar geestelijk was hij al weg. Het is beter zo, zijn lijden is voorbij.

  2. Wil Piet

    Hallo Ferdinand,

    Wat heb je dat mooi gezegd over Frank, jij ook gecondoleerd met je oom, hij zal zaterdag 20 juni een waardig afscheid krijgen in het crematorium in Zaandam.

    Groeten van Jaap en Wil

  3. Cees en jeanette.

    Hoi Ferdinand.wat een mooi stukje heb je geschreven over Frank
    Mijn vraag is,mag ik dit aan Jan geven voor zijn woordje op de crematie voor Frank?
    Groetjes Cees en Jeanette

  4. Ger Ootes

    Tante Tini en oom Ger hebben het gelezen , dank voor het mooie verhaal. Wij wensen jou en en de fam. Waar je woont veel geluk en voorspoed . En mogelijk horen we nog eens iets van jou. Groetjes van ons Tini en Ger

Laat een reactie achter bij Coenraad JH Janmaat Reactie annuleren