Kut

      Geen reacties op Kut


En daarmee bedoel ik niet pejoratieve term voor de vulva. Veelal wordt het woord echter ingezet als krachtterm zonder een direct verband met genitaliën. Dat deed mijn neef Lennaert wel, 45 jaar geleden. Ik was 3, Lennaert is een jaar ouder. En die kreeg een vrije opvoeding. Hij had last van zijn voet en zei bij iedere stap “kut”. Toen mijn moeder een dag moest oppassen kreeg ze te horen dat ze hem niet mocht verbeteren. De dag daarna, Lennaert was weer thuis, deed de 3 jaar jonge Ferdinand iets wat niet mocht. Ik mocht natuurlijk wel verbeterd worden dus mijn moeder zegt hard, op strenge toon “FERDINAND” waarop ik haar aankijk en “Kut” zeg. Timing is alles in comedy. Mijn vader verschool zich achter zijn krant, die harder schudde dan een gemiddeld huis in Loppersum tijdens een aardbeving.

40 jaar later ontmoet ik Cindy. Cindy komt uit Singapore, en haar grootouders kwamen uit China. Ze hoort tot de Hokkien gemeenschap, de dominante Chinese gemeenschap hier. Het Hokkien dialect is overigens het beste Chinese dialect om in te schelden, maar daar schrijf ik een andere keer wel over. Een bekend gerecht uit de Hokkien en Teochew gemeenschap is Bak Kut Teh. Een gerecht dat ik nooit heb gegeten en ook nooit zal eten. Niet in de traditionele vorm, wellicht in een vegetarische variant. Het is een varkensribschotel. Varkensrib gekookt in een kruidenbouillon. Erg populair in Singapore, Maleisië en in delen van Indonesië en Zuid Thailand. Letterlijk betekend het Varkensrib thee. Maar als Nederlander lees ik dat het een kop hele slechte thee is.



Eerder deze week liep ik naar beneden, naar de koffieshop voor mijn dagelijkse roti prata en ice-lemon tea. Terwijl ik de straat overstak zag ik een open bestelwagen. En bij de naam op de zijkant moest ik hard lachen. Tot mijn grote geluk reed de auto de parkeerplaats op waardoor ik een foto kon maken. Een foto waar de Groen Links fracties in de grote steden vast wel een verkiezingsposter van kunnen maken….

Geef een reactie