friends in high places

      Geen reacties op friends in high places

Sinds ik naar Singapore ben verhuisd heb ik een aardige sociale cirkel opgebouwd. Zowel van mensen met normale banen, maar in mijn sociale cirkel zitten ook veel zeer vermogende mensen. En dat levert toch wel leuke voordelen op. Zo heb ik whisky gedronken die ik normaal gesproken nooit zou hebben kunnen proeven vanwege de prijs. Ik heb in één van de meest luxe restaurants van Singapore gegeten tijdens een bijeenkomst van Lamborghini eigenaren. Dat was omdat Pernod Ricard, bekend van de Martel cognac, mij had gevraagd om een sigaren proeverij te organiseren met deze groep. En daarna heb ik natuurlijk ook even meegereden in een Lamborghini, iets wat ik nooit had mogen meemaken.

Ook heb ik meermaals sigaren gerookt aan de rand van het zwembad van een privé villa van miljoenen dollars in de botanical gardens. Ik ben in privé sigarenlounges geweest en ik heb een open uitnodiging om eens mee te varen op een groot jacht zodra de pandemie over is. Kortom, ik maak mooie dingen mee.

Vorige week was ik met een maatje een sigaar aan het roken in de lounge van een sigarenwinkel. Een andere vriend kwam toevallig ook langs en toen het tijd was om te vertrekken zei hij “ik ga nu naar Toa Payoh, we kunnen een taxi delen”. Ik woon namelijk in Toa Payoh. Aangekomen op het adres waar hij heen moest zei hij “kom mee, het is een feestje en je bent uitgenodigd”. Het bleek te gaan om een feestje in een penthouse op de 37ste verdieping van een condominium waar ik wekelijks langs rij als ik met Aqila naar dansles ga. Voor alle duidelijkheid, Aqila heeft de dansles. Ik gebruik die anderhalf uur om stukjes te schrijven voor ministryofcigars.com en soms voor dit blog. 

Met tegenzin ging ik mee, maar ik werd met open armen ontvangen. Kreeg gelijk een groot glas whisky in de handen geduwd. Er was een drummer (op een elektronische drum, vanwege het geluid), gitarist, en bassist bezig. Drie vrouwen van middelbare leeftijd waren aan het zingen. Mijn maatje, de gastheer en ik zijn op het balkon gaan zitten met een drankje en een sigaartje. Het uitzicht was fenomenaal zoals op onderstaande foto te zien is.

Maar het is op de 37ste verdieping. En ik had altijd enorm veel last van hoogtevrees. Nu is dat tegenwoordig een stuk minder, maar toch. Vroeger liep het me al dun door de broek als ik op de 6de verdieping van Perim moest zijn. En de eerste keer in de kabelbaan in Singapore was een hel. Dat was in 2005, ik durfde niet te bewegen en scheet 7 kleuren bagger. Nu woon ik op 10 hoog en ik heb Cindy ten huwelijk gevraagd in dezelfde kabelbaan. Sterker nog, we hebben een abonnement voor de kabelbaan en Aqila en ik gaan regelmatig naar Sentosa voor de lol. Toch, op 37 hoog krijg ik weer kriebels in de buik. En geen plezierige kriebels. Tot een meter van het hek gaat het wel, maar dichterbij ga je me niet krijgen. Dus als je ooit leest dat ik van grote hoogte te pletter ben gevallen, dring dan bij de politie aan op extra onderzoek want dat kan geen ongeluk zijn

Top foto by Aditya Citratama on Unsplash kabelbaan Sentosa

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *