Even naar Maleisië

      Geen reacties op Even naar Maleisië

Singapore grenst aan Maleisië. En de regio die aan Singapore grenst is Johor Bahru. De schoonzoon van de sultan van Johor is overigens een Nederlander, maar dat staat los van dit verhaal.

De laatste keer dat ik de grens met Maleisië overstak was in maart 2019. Ik was met twee vrienden en mijn vrouw een weekend naar Kuala Lumpur met de bus. Op de weg terug hoorde we dat de grens 2 dagen later dicht zou gaan in verband met de pandemie. Een grens die voor het laatst dicht was tijdens de 2de Wereldoorlog toen Singapore nog geen onafhankelijke staat was! En niemand had verwacht dat het twee jaar zou duren voordat deze belangrijke grens weer open zou gaan. Voor de sluiting gingen er dagelijks meer dan 300.000 per dag de grens over, in weekenden meer. 

Maar sinds 2 weken is de grens weer open voor gevaccineerde. En een maatje van me gaat iedere twee dagen. Boodschappen zijn in Maleisië een stuk goedkoper, en de wisselkoers speelt dan ook nog in ons voordeel. Er zijn wel regels, zo zijn eieren verboden om in te voeren en mag je maximaal voor 300 ringgit belastingvrij meenemen per persoon. Aangezien ik veel vrijheid heb op m’n werk besloten mijn maatje en ik op een woensdag even op en neer te gaan. Sigaartje op de weg naar Johor, boodschappen inslaan, hapje eten en weer terug. Zogezegd, zo gedaan. Mijn maatje nam me mee naar een grote supermarkt, maar in een deel van de stad waar je geen Singaporezen ziet. Een beetje een achterbuurt. Maar er zit daar een gigantische supermarkt die nog goedkoper is dan de supermarkten waar je iedereen uit Singapore ziet. Een soort lokale Aldi, waarbij je ook nog eens bulk korting krijgt. Ik zei nog vol vertrouwen dat ik de 300 ringgit niet zou halen, maar toen ik de prijzen zag ging ik los. Grote verpakkingen Milo voor de kinderen, een stapel blokken tomatensaus, sweet Chili saus, noodles, drinken en ga zo maar door. Ik kwam tot bijna 600 ringgit, dus ‘verloren’ we het kassabonnetje van mijn maatje zodat we bij een eventuele controle konden hopen dat ze dachten dat onze gezamenlijke boodschappen 600 ringgit waren.

Na de boodschappen even lekker gegeten, daarna al genietende van een sigaar de grens weer over. En dit is niet zoals de Nederlandse grens waar je niets van merkt, maar nog een echte grens. Waarbij je paspoort nog wordt gecontroleerd, zowel aan Maleisische kant als in Singapore, en waar je nog ouderwetse stempels krijgt. Waarbij de kofferbak wordt gecontroleerd, er werd overigens niets gezegd over de boodschappen. We waren nog aan het roken, iets wat niet mag bij de grensovergang, dus sigaren uit het zicht en zodra de slagboom open ging weer een lekkere puff. Een prima dag, en ondanks dat het maar een paar uur was voelde het als een bevrijding dat we weer zo makkelijk naar een ander land kunnen. Volgende week ga ik weer.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.