Soms sta ik nog altijd verbaast over hoe mensen kunnen afzinken in extreem gedrag. Zelfs mensen waar je jarenlang een warme band mee had en die je echt als vriend zag. Daar werd ik onlangs weer eens mee geconfronteerd.
Iemand die ik al twintig jaar ken, iemand die ik extreem hoog had zitten en die ik altijd tegen ieder commentaar verdedigd heb is afgegleden in de donkere pit van populisme en extremisme. En dat was het einde van de vriendschap, met een daad die een terugkeer naar vriendschap voor altijd onmogelijk maakt. Eeuwig zonde, want dit is niet wat ik wilde.
De persoon over wie ik het heb heeft nooit een blad voor de mond gehad en reageert vaak volledig vanuit emotie. Dat leverde vaak wrevel op bij anderen, en dan moest ik de boel weer sussen. Overbodig want op het moment dat hij niet hoog in de emotie zat dan was hij een rationeel en vooral intelligent persoon. Maar de emotie, en die was er vaak, veroorzaakte problemen. En ego zorgde ervoor dat de onderliggende problemen niet werden aangepakt, maar dat terzijde.
Gedurende covid zag ik hem langzaam afglijden in complottheorieën. Zo ging hij mee in veel van de onzin van Lappe Zwans, de rapper die vroeger bekend stond als Lange Frans maar tegenwoordig alleen maar onzin uitkraamt. Maar ook in die tijd was ons contact nog warm en goed. De eerste breuken in de relatie kwamen een jaar terug, op 9 november 2024. Ajax speelde in Amsterdam tegen Maccabi Tel Aviv. De Tel Aviv supporters, die bekend staan om hun extreemrechtse denkbeelden en al eerder in Athene voor ellende hadden gezorgd, zetten Amsterdam op stelten door Marokkaanse taxichauffeurs te mishandelen, Palestijnse vlaggen te stelen en vernielen plus schandalige spreekkoren te scanderen. De tegenreactie kwam van Marokkaanse jeugd, die op zoek gingen naar deze Israëlische relschoppers. En mijn vriend postte op Instagram een foto en noemde het een pogrom (razzia tegen Joden). Mijn enige reactie was “het ligt iets genuanceerder”. Het resultaat? Ik werd verwijderd van social media, geblokkeerd zelfs.
Nu is dat niet de eerste keer dat een simpele uitspraak tot zo’n uitbarsting leidde, en het is niet de eerste keer dat ik van zijn sociale media werd verwijderd. Dus ik liet het gaan met de gedachte “dat komt over een paar maanden weg goed”. Dat was een enorme misrekening. In september was ik op een beurs en daar hoor ik een ongeloofwaardig gerucht over deze persoon. Zwaar ongeloofwaardig. De persoon was zelf niet op de beurs maar zijn schoonzoon wel, dus ik vertel hem en nog één andere persoon wat voor ongeloofwaardig gerucht er rondgaat. En dat ik dat gerucht niet geloof. Dit komt maar half bij mijn voormalige gabber terecht, het deel dat ik het niet geloofde werd voor het gemak weggehaald.
Het resultaat: ik krijg van verschillende mensen een screenshot van de facebook van mijn ‘vriend’ waarin hij keihard beweerd dat ik tegen alles en iedereen een gerucht rondbazuin, dat ik al jaren geruchten rondbazuin omdat ik me dan belangrijk kan voelen en meer onzin. Met een foto erbij die hij ergens van internet had geplukt. Een pure poging tot karaktermoord, en dan nog laf op een platform waar ik me niet kan verdedigen. Een mes in de rug, op de meest lafhartige manier. Iets wat ik nooit had verwacht van deze persoon, aan wie ik veel te danken heb maar die ik ook altijd heb verdedigd.
Enfin, er is geen weg meer terug na zijn actie. Ik zal hem nooit meer toelaten tot mijn leven, en toch, als hij me belt als hij echt in de problemen zit dan zal ik de helpende hand toesteken ‘for old times sake’. Maar de vriendschap? Die is echt voorbij, voor nu en voor altijd.
