Terwijl ik dit schrijf rook ik een lekker sigaartje, een toro van het Nicaraguaanse merk Jas Sum Kral en luister ik naar de krekels die hier flink tekeer gaan en het incidentele gekwaak van een kikker. Niet het kikkergeluid dat we in Nederland kennen maar een veel harder en zwaarder gekwaak. Waar ben ik dan? Ik zit op het balkon van mijn deluxe kamer in het Phu Pi Maan resort op Ao Nang, in the Thaise provincie Krabi.
Thailand heeft heel lang, al zeker een jaar of vijftien, op mijn lijstje gestaan van landen waar ik graag heen wilde. Schitterende stranden, fantastisch eten, massages en van wat ik hoorde, vreselijk vriendelijke mensen. Alleen heeft Thailand ook een reputatie van sexbestemming en dus wilde ik daar als vrijgezel niet heen vanwege het stempel dat je dan gelijk krijgt. Dus toen Cindy met het idee kwam om een paar dagen naar Krabi te gaan stond ik daar gelijk voor open.
Vanmorgen eerst een lange mrt rit. We wonen nu in Bukit Panjang, aan het begin van de blauwe lijn, en moesten helemaal naar Expo, het laatste station van de lijn en daar dan nog eens overstappen naar Changi AirPort. Vervolgens een korte maar turbulente vlucht en de meest bizarre busrit ooit. Vanuit het vliegtuig moesten we een bus in, naar de ontvangsterminal die maar liefst 25 meter verderop lag. Nee, dat is geen tikfout, en 25 meter is nog ruim geschat. En toen nog een half uurtje met een taxi naar ons resort.
Het Phu Pi Maan resort is geweldig, mooie locatie, prachtige kamer, mooi zwembad, prettig gelegen alleen lag in heel Ao Nang de elektriciteit plat dus geen WiFi en veel erger, ook de massage salons waren daardoor gesloten. Gelukkig kon er wel gegeten worden, een heerlijke papaya salade, en daarna maar een sigaar gerecenseerd voor mijn recensieblog, met uitzicht op een prachtige berg. Zelfs de stevige regenbui die voorbij kwam kon mij niet deren vanaf een droge plek op het balkon.
https://ferdinandpiet.nl/wp-content/uploads/2018/06/img_0051.mov
Na de sigaar kwam de elektriciteit weer online dus snel naar een massagesalon. Twee jaar geleden had ik al eens een Thaise massage gehad, in Maleisië, twee uur gemarteld worden door zo’n klein Aziatisch sm meesteresje is heerlijk, zo lekker dat Cindy en ik de volgende dag nog een keer zijn geweest. De eerste keer dacht ik nog ‘wat kan zo’n wichtje mij nu doen?’. Vijf minuten later lag ik als een lamgeslagen MMA vechter op de mat te tikken, tap-out.
Dit keer weer een koppel massage, weer twee uur en ik kreeg een masseuse van nog geen één meter vijftig toegewezen en ik schat van nog geen vijftig kilo. Toch onderschatte ik haar niet, ik leer van mijn fouten. De massage was heel anders dan in Maleisië, wel heel stevig en vaak net tot de rand van mijn pijngrens, maar ook veel intenser en liefdevoller. Mijn hele lijf werd onder handen genomen, van mijn tenen tot mijn kruin, met uitzondering van de erogene zone. Daar was ik wel blij mee, ze was namelijk niet zachtzinnig en het is een gevoelige zone, plus ik ben een getrouwde man en die zone is exclusief voor Cindy en eventueel, indien nodig, medisch professionals.
Nadat eerst mijn benen en rechterkant van mijn lichaam waren behandeld was het de beurt aan mijn linkerschouder die wat mankementen vertoont. Door mijn hangbuik staat er altijd zoveel kracht op mijn schouder dat ik last krijg als ik langzaam loop op stil sta, eigenlijk heb ik daar dus constant een zeurende pijn. De masseuse voelde de spanning in de spieren en ging daarom helemaal los met haar bankschroeven die ze handen noemt. Mijn God, wat kan dat kind knijpen zeg. Maar na een behandeling van twee uur voelden mijn voeten als nieuw en mijn schouder als een keurig onderhouden occassion.
Als afsluiter nog lekker gegeten bij een ‘roadside’ restaurant zoals je die alleen in Azië ziet. Als vegetariër koos ik voor één van de weinige vegetarische gerechten, geroerbakte groente in zoetzure saus. Dat wordt zo weinig besteld dat de eigenaar met zijn vrouw ging overleggen of dat wel kon. En dat kon, ik zag haar alles vers bereiden en het was fenomenaal. En de prijs? Ongeveer anderhalve euro!
Morgen naar Koh Kai, kippeneiland. Niet dat er veel kippen zijn, maar het eiland lijkt op een kip, is onbewoond en een prachtige plek om te snorkelen. Een update volgt.