In mijn vorige blog liet ik al een hint vallen dat ik een andere baan heb. Dat was niet helemaal mijn keuze. Ik werkte voor een importeur van sigaren in Singapore, als wholesale en exportmanager, maar ik deed veel meer. Ik deed ook de inkoop en voorraadbeheer. Ik werk al heel lang in deze industrie en heb dus een enorm netwerk. Een groter netwerk dan mijn (tot voor kort) werkgever en dankzij mij heeft hij veel nieuwe merken kunnen introduceren in Singapore.
League of Fat Bastards is zo’n merk. En een merk met een mooi verhaal. LOFB is opgericht door Adam Levine (nee, niet de zanger van Maroon 5). Adam begon met niets maar werd een advocaat en een venturecapitalist met veel succes. Ondanks de miljoenen die hij verdiende raakte hij in een zware depressie, tot zelfmoordpogingen aan toe. Toen hij uit het dal begon te klimmen, met therapie en mede dankzij sigaren, wilde hij iets doen voor andere mannen die hetzelfde pad volgde, of zelfs voorkomen dat het zover zou komen. En dus dacht hij eraan om een lifestyle bedrijf te beginnen dat 40% van de winst zou doneren aan doelen die zich richten op de geestelijke gezondheid van mannen.
Via een schrijver van het blad Cigar Journal kwam ik in contact met een goede vriend van Adam, Tony. Tony is betrokken bij het project en woont ook in Singapore. Het hele verhaal sprak mij wel aan. Nu heb ik zelf nooit echte problemen gehad met mentale gezondheid maar ik ken de problemen wel vanuit mijn sociale cirkel. Nadat ik wat van de sigaren gerookt had was de beslissing simpel. De sigaren zijn goed, het verhaal is mooi, dus ik wilde helpen. Wij zouden de sigaren gaan importeren in Singapore en we lanceerde ze met een evenement waar Adam ook bij zou zijn. Twee dagen later vlogen Adam en ik naar Kuala Lumpur, waar ik een afspraak had met verschillende importeurs om te proberen om LOFB ook op de markt te krijgen in Maleisië. En dat lukte. Ook Nieuw-Zeeland was snel geregeld en later die maand scoorde ik ook Hong Kong nog, en dat is een belangrijke markt in Azië.
Dit maakte zoveel indruk op Adam, die wist dat LOFB iemand nodig had met mijn netwerk en het respect dat ik heb binnen de industrie. Dus bood hij mij een parttimebaan aan, die ik naast mijn gewone werk zou kunnen doen. Een parttime baan die meer betaald dan mijn fulltime baan bij mijn voormalig werkgever. Er is geen belangenverstrengeling want mijn werk voor LOFB zou zich op internationale markten richten terwijl mijn (op dat moment) werkgever zich alleen op Singapore richt. En mijn werk zou ik in het weekend doen. Toen ik dit nieuws bracht ontstak hij in woede en een paar dagen later kreeg ik mijn ontslag aangeboden. Er loopt overigens op dit moment een rechtszaak tegen mijn voormalig werkgever omdat hij weigert mijn volledige salaris uit te betalen voor de laatste maand, dus veel kan ik niet zeggen op dit moment.
