k heb een prachtig Nederlands paspoort. En hoewel ik geen plannen heb om dat ooit in te ruilen voor een Singaporees exemplaar, denk ik ook niet dat ik terugkeer naar Nederland. Singapore is mijn thuis geworden. Ik voel me hier beter, rustiger, meer op mijn plek. Mocht ik ooit nog vertrekken, dan wordt het naar een ander land in Zuidoost-Azië — maar terug naar Nederland? Nee.
En eerlijk gezegd maakt het qua waarde weinig uit. Met een Nederlands paspoort kan ik visumvrij naar 187 landen. Met een Singaporees paspoort naar 193. Singapore staat al jaren op nummer één; Nederland deelt de vijfde plek. In al die jaren dat Cindy en ik samen reizen, was er maar één land waar ik een visum moest aanvragen terwijl zij zonder problemen naar binnen kon: Cambodja.
De pagina’s die maar blijven vollopen
Een Nederlands paspoort is tien jaar geldig en telt 32 pagina’s. Voor de gemiddelde Nederlander meer dan genoeg. Als je alleen binnen Europa reist, blijft je paspoort bijna maagdelijk schoon tot het moment dat je het vervangt. Voor mij werkt dat anders.
Ik ga zeker één keer per maand naar Maleisië. Dat betekent 24 stempels per jaar: twaalf keer in, twaalf keer uit. Tel daarbij mijn jaarlijkse trip naar Phuket, de verjaardagsreisjes die ik voor Cindy plan, de werkbezoeken in de regio… overal is het chop, chop, chop. Pagina links, pagina rechts, stempeltje hier, stempeltje daar. Voor je het weet is zo’n paspoort vol.
Mijn paspoort was nog 15 maanden geldig, maar ik had nog maar één pagina over. Met nog twee trips naar Maleisië op de planning zou ik daarna heel 2026 het land niet uit kunnen. Dus vroeg ik een nieuw paspoort aan. Dit keer een zakenpaspoort — hetzelfde als een normaal paspoort, maar met 64 pagina’s. En dat voor dezelfde prijs. Dat besluit was snel gemaakt.
De digitale snelweg… voor anderen
Maar goed, tegelijk moesten Cindy en Ashraf een nieuw paspoort aanvragen. Telefoon erbij, foto maken, alles digitaal invullen, op send drukken, creditcard erbij en klaar. Zodra hun paspoorten klaar waren, werden ze gewoon thuis afgeleverd. Modern gemak zoals het hoort.
En ik? Ik moest eerst een fotograaf zoeken voor officiële pasfoto’s. Daarna een formulier downloaden, printen, invullen en ondertekenen. Vervolgens digitaal een afspraak maken bij de ambassade, fysiek naar Orchard Road om het pakketje in te leveren en daar meteen te betalen. En zes weken later nog een keer naar de ambassade om het paspoort op te halen.
Voor mij is dat geen ramp — Singapore is klein, en ik woon slechts vijf metrostations van de ambassade. Maar stel dat je in Canada, China, Australië of de Verenigde Staten woont. Dan mag je rustig uren rijden naar het dichtstbijzijnde consulaat. Formulier inleveren, weer naar huis, en een paar weken later opnieuw die hele rit om het paspoort op te halen. Daar gaan je vrije dag en een tank benzine.
Tijd voor een moderner Nederland
Nederland is een modern land, maar soms voelt het een beetje achterhaald. Zeker als je ziet hoe efficiënt Singapore dit soort processen regelt. Je zou denken dat het anno 2025 mogelijk is om je paspoort volledig digitaal aan te vragen, foto inbegrepen, en dat je het daarna gewoon thuis afgeleverd krijgt.
Mijn nieuwe zakenpaspoort is geldig tot 2035. Laten we hopen dat ik het tegen die tijd vanuit mijn woonkamer kan vernieuwen — zonder papierwerk, zonder ambassadebezoek, en zonder onnodige kilometers.