Vorige week moest ik voor werk naar Maleisië. Woensdag en donderdag Kuala Lumpur, vrijdag Johor Bahru. Geen straf, want ik kom er graag — het eten, de sfeer, de mensen. Maar deze trip had een paar minder leuke verrassingen in petto.
Ik werk onder andere als Head of International Sales voor LOFB Cigars. Onze oprichter — het gezicht van het merk — was in Singapore en Maleisië voor een reeks evenementen. Eerst Singapore, daarna Kuala Lumpur: woensdag een event, donderdag vergaderingen en een podcast, vrijdag met de auto naar Johor Bahru. Een strakke planning, maar niets wat ik niet gewend ben. Toch liep het anders.
✈️ Een Landing die Net Even Anders Ging
Het begon al bij de vlucht. Ik vloog, net als een paar maanden geleden, met Firefly — van de tweede luchthaven in Singapore naar de tweede luchthaven in Kuala Lumpur. Klein, snel, relaxed. Normaal gesproken dan.
Tijdens het dalen dacht ik al: we zitten best hoog. Niet zorgwekkend hoog, maar zeker niet op de meter of vijf die je verwacht vlak voor touchdown. We zaten eerder op dertig meter. Ik zette me schrap voor een harde landing, maar plotseling begonnen de motoren te loeien en stegen we weer — hard, luid en met flink wat geschud. Niet mijn favoriete moment.
We moesten een rondje vliegen en het nog een keer proberen. De tweede poging was gelukkig wél raak.
🚨 Douaneproblemen die ik Niet Had Verwacht
Daarna de douane. Ik ben daar altijd probleemloos doorheen gelopen. Deze keer niet.
In mijn koffer zaten twee kisten sigaren — 26 sigaren totaal. In mijn rugtas zat nog een stuk of 25 sigaren en Adam had er ook zo’n 30 bij zich. Ik werd eruit gepikt. Niet leuk, maar oké. Wat ik niet wist: de regels zijn veranderd. Geen 225 gram vrije tabak meer. Helemaal niets meer zonder belasting te betalen.
Dus ja: kantoor in, formulier invullen, creditcard pakken. Gelukkig was het bedrag klein en zakelijk, maar de tijd die het kostte was irritant.
🚀 Van Mogelijke Crashlanding naar Koninklijke Sigaren
Gelukkig was de rest van woensdag fantastisch.
We werkten aan een nieuw project — een gesprek dat ik had opgezet via mijn netwerk. Tot mijn plezier zaten we volledig op één lijn. Daarna had Adam nog een brainstorm ingepland en we kwamen tot ideeën die het toekomstbeeld van LOFB gaan vormen. Echte “dit is goud”-momenten.
’s Avonds sloten we de dag af met een succesvol evenement, waar we zelfs met leden van de Maleisische koninklijke familie sigaren rookten en glazen hieven. We kregen zelfs een uitnodiging om bij onze volgende trip in het paleis te komen eten en een avond sigaren te roken. Hoe bizar cool is dat?
🔥 Donker, Warm en Vast in de Lift
Terug in het hotel snel douchen en slapen. Maar ik werd vroeg wakker — het was warm. Te warm. De airco deed niets. Sterker nog: alle lampen waren uit. In de gang was het pikdonker en de liften deden het niet.
Maar ik moest ontbijten. Dus: trappen. Veertien verdiepingen naar beneden. Heerlijk begin van de dag.
Daarna wachten tot de stroom terugkwam, want veertien verdiepingen omhoog klimmen om vervolgens je kamer niet in te kunnen is ook niet ideaal. De stroom kwam terug — dacht ik. Ik stapte met vier anderen in de lift. Bij de derde verdieping: boem. Alles uit. Lift stil.
Een van de andere gevangenen zei opgewekt: “Dit zie je normaal alleen in films!”
Ja, hij en ik hebben duidelijk een andere definitie van leuk.
Vijf minuten maar, al voelde het als vijftig. Warm, donker, weinig ruimte. Terug op de kamer duurde het nog een half uur tot ook de airco, de lichten en — vooral — het warme water weer werkten.
Snel douchen. En nu op weg naar de eerste meeting van de dag.
Het is bijna ongelofelijk hoeveel er kan gebeuren in 24 uur. Hopelijk blijft het hierbij.