Nu de foto’s voor funda gemaakt zijn kan ik echt opruimen. Dus ik heb weer flink wat op ‘gratis in Zaanstad en omgeving’ gepost:
Normaal geef ik dingen weg via de groep ‘gratis in Zaanstad en omstreken’ maar dit is een stukje Wormer geschiedenis dus probeer ik het eerst in deze groep. De kans is groot dat er hier mensen zitten die meer hebben met Van Gelder dan iemand uit pak ‘m beet Westzaan.
De mensen die mijn advertenties lezen in ‘gratis in Zaanstad en omstreken’ kennen mijn situatie. Ik ga namelijk emigreren, van Wormer naar Singapore. Mijn huis in de Kemphaanstraat komt volgende week op Funda (mensen, grijp die kans, ondergrondse containers voor restafval en plastic!! En de Vomar om de hoek, al verkopen die helaas geen tikkels). Ik ga van een eengezinswoning met tuin aan het water waar ik alleen woon naar een klein appartement van 65 vierkante meter met gezin, dus veel kan ik niet meenemen, laat staan dat ik dat wil, want de kosten voor verscheping zijn niet mals. Een tekening van mijn nieuwe stulpje staat op mijn blog www.ferdinandpiet.nl En dus moet er heel veel weg. Ik ben daar al maanden mee bezig, zo links en rechts wat dingen weggegeven, maar nu ga ik echt in de hoogste versnelling.
Ik heb deze houten kist van Van Gelder Papier, en ook Wormer staat er op vermeld. Dat houdt in dat de kist al minimaal 37 jaar oud is, want Van Gelder Papier ging in 1981 dicht in Wormer, en in 1982 failliet. Nu hoop ik niet dat dat mij gaat overkomen na een vertrek uit Wormer trouwens. Ik ken Van Gelder alleen van naam, ik kan me nog wel herinneren dat de fabriek er stond, maar ik ken het vooral als open vlakte voordat er gebouwd ging worden. Eerst het ketelhuis, daarna langzaam het Van Gelder terrein. Maar goed, een mooie ruwe houten kist van Van Gelder, ik gebruikte hem altijd als dekenkist, en ik heb er ook jarenlang cd’s in opgeslagen maar nu is het tijd voor een nieuwe eigenaar. Wellicht iemand die ooit bij Van Gelder heeft gewerkt, of iemand anders met een band met het bedrijf? Gratis op te halen.
Matjes, ik ben van een generatie dat ik gelijk zeg “ja, ik heb ook ooit nog een matje gehad, maar dat was toen mode”. Er zullen vast wel foto’s van zijn, ik moet mijn oude fotoboeken nog scannen, maar als ik zo’n foto tegenkom dan komt die mooi niet op Facebook. Begin jaren 80 van de vorige eeuw was dat het summum van een hippe haardracht, vooral populair onder Haagse en Rotterdamse jongeren, maar het verspreidde zich over het hele land. En sommige mensen hebben ze nog steeds, Nathan Rutjes van Roda JC bijvoorbeeld heeft er een variant op waarmee je behoorlijk voor lul loopt. Mijn wijkende haarlijn leent zich niet meer voor een matje, het wordt bovenop wel erg dun dus haal ik tegenwoordig de tondeuse over mijn schedel. Dat ziet er beter uit dan een matje denk ik zelf.
Maar goed, dat zijn niet de matjes waar ik over spreek. Ik heb van die kunststof matjes, een kleine blauwe, twee kleine grijze en twee grote witte, zoals op de foto’s te zien is. Gratis op te halen in Wormer, ik hou niet van ongevraagde privé berichten dus verstuur die ook maar niet.
Ruim twintig jaar geleden verliet ik het ouderlijke nest, en vlak voor ik ging verhuizen liep ik op de Zwarte Markt in Beverwijk en ik zag deze grote kandelaar. Ik vond hem fantastisch, het leek zo weggenomen uit een kasteel, ouderwets handwerk, groot, robuust, sterk, donker. Ik moest en zou de kandelaar hebben en kocht hem dus ook.
Ik kocht een paar grote kaarsen maar toen kwam het probleem. De pinnen waar de kaarsen op moeten zijn dik, dus was het lastig om de kaarsen op de standaard te krijgen. Ik moest letterlijk met een boormachine een gat boren onder in de kaars om hem op de standaard te krijgen. En als je de kaars dan gebruikte kon je een paar dagen later weer boren. Dus kwam mijn handige vader met een idee, die maakte van een stuk regenpijp en een paar blokjes hout een standaard die op de pinnen past en waar je aan de andere kant een waxinelichtje kunt plaatsen. Een lik verf over de pvc pijpen en het lijkt net echt.
Vind ik de standaard nog steeds mooi? Absoluut, daar is in al die jaren niets aan veranderd! Maar ga ik hem meeslepen naar Singapore, wat een klap geld kost en waar we bovendien geen ruimte hebben voor zo’n grote standaard? Nee. Dus mag iemand anders gaan genieten van deze sterke en mooie kaarsenstandaard, inclusief de PVC pijpen.
Op te halen in Wormer, geen ongevraagde priveberichten svp
Ik heb het al eens eerder geschreven, ik was altijd enorm dik, op mijn zwaarst woog ik zelf 180 kilo maar een duodenal switch heeft daar verandering in gebracht (als je niet weet wat dat is maar wel nieuwsgierig bent: google). En met 180 kilo kan je ook niet op een normale weegschaal gaan staan, die gaan maar tot 140 of 160 kilo, waardoor ik nooit wist hoeveel ik woog en op een gegeven moment ook maar zonder weegschaal door het leven ging.
Na mijn operatie vlogen de kilo’s er af dus kocht ik een weegschaal, een retro model en analoog, die tot 160 kilo gaat. Maar gelukkig niet als ik er op ga staan, hij stopt op ongeveer ⅔de. Ik ben echter niet van plan om hem mee te slepen naar Singapore, het is goedkoper om daar een nieuwe te kopen dus deze mag in Nederland achter blijven. De weegschaal is gratis af te halen in Wormer, meeloten kan, behalve als je ongevraagd een PB verstuurd, dan doe je niet meer mee, niet voor de weegschaal maar ook niet voor mijn andere advertenties.
Spiegeltje spiegeltje aan de wand. Of eigenlijk Spiegeltje spiegeltje dat al een jaar staat te verstoffen in een hoekje van de woonkamer, want ik was van plan deze spiegel wit te schilderen. Nou, niet de spiegel natuurlijk, maar de lijst, anders heb je niet veel meer aan de spiegel. Dan zou het prima bij de secretaire passen wat dan het make-up tafeltje voor vrouw en dochter zou zijn, met de spiegel er boven. Maar ja, aangezien ze niet naar Nederland komen om te wonen, tot hun grote verdriet, hoeft dat dus niet meer. En als je nu denkt “wow, secretaire”, ja, die ga ik ook verloten maar nog niet, die gebruik ik nu tijdelijk als bureau en zonder werkplek kan ik echt niet.
Mijn pa heeft de lijst om de spiegel zelf gemaakt, van wat resthout dat hij had liggen, dus het is een unieke spiegel geworden, deze kan je nergens kopen. Je kan hem wel gratis ophalen, als je meeloot en de loterij wint. Waar dan? In Wormer, op afspraak. Denk je slim te zijn door mij een ongevraagde pb te sturen, dan krijg je de deksel op je neus. Helaas moet ik dat iedere keer vermelden, want als ik dat één keer vergeet krijg ik geheid een pb in mijn mailbox, en als ik ergens een hekel aan heb is wanneer mensen ongevraagd prive berichten versturen over iets dat ik verloot. Het vergroot je kansen niet, het verkleint je kansen we, je reduceert de kans namelijk tot 0%. Dus wees slim, doe het niet. Stuur pas een pb nadat je gewonnen hebt….
Ps op de foto staat een schouw, die wordt NIET verloot, die gaat mee naar Singapore.
Mijn favoriete band is Living Colour, 4 rockende African Americans uit New York. Alhoewel African Americans eigenlijk niet klopt, want Vernon Reid is geboren in Londen. En zijn vrouw is Nederlandse, met roots op Curacao en Zwolle. Ik ken Vernon al jaren persoonlijk en een jaar of 10 geleden vroeg de Office manager van mijn toenmalige werk naar Vernon want haar zus was gevraagd om een half jaar au-pair te zijn. Ze wilden perse een Nederlands sprekende au-pair en kwamen dus uit bij haar. Toeval wil dat Vernon twee dagen later met een jazz band in het Bimhuis speelt en ik op de gastenlijst stond.
Ik sta wat met Vernon te babbelen en zeg ‘so you’re getting a nanny’ waarop Vernon mij aankijkt met een blik van hoe weet jij dat. Dus ik ga verder en zeg ‘and you asked xxxx xxxxx(ik ga haar naam niet noemen natuurlijk)’ waarop Vernon een blik krijgt van verbazing en toch ook wel paniek, zo van ‘shit, crazy fan, stalker alert’. En ik ga door ‘pretty girl, very nice too’. Echt, ik weet niet wat Vernon toen dacht, maar na mijn uitleg dat ze een zus van een collega was en dat ik haar ook had ontmoet op feestjes was de paniek weg. Een maand of 18 later speelt Living Colour op Pinkpop Classic, ik kom Vernon’s vrouw tegen en zeg ‘je moet de groetjes hebben van xxxx’ waarop ze in lachen uitbarst en zei ‘oh was jij dat, Vernon belde mij die avond en was flabbergasted’.
Wat is de link met de stoel die ik in de aanbieding heb? Weinig, Vernon heeft er niet op gezeten of zo. Ik zocht een link met stoel om een verhaaltje te schrijven en bedacht me dat Living Colour een plaat heeft die ‘the chair in the doorway’ heet, en aangezien ik niets anders leuks over deze stoel te vertellen had heb ik deze vergezochte link maar gebruikt.
Stoel, stevig want ik heb er net nog met m’n dikke lijf op gestaan, gratis af te halen in Wormer. Geen ongevraagde pb !
