Als er één ding is dat ik mis uit Nederland dan is het de ziektekostenverzekering. Ja, het is duur en er wordt constant over geklaagd, maar in Singapore werkt het nog eens heel anders en is het nog veel duurder. Alleen hele grote ziektes en ziekenhuisopnames kan je je voor verzekeren maar bij ieder doktersbezoek moet je uit eigen zak betalen, medicijnen moet je zelf betalen en dat geldt ook voor de tandarts.
Nu ben ik geen held als het om de tandarts gaat. In Nederland ben ook een periode van jaren niet geweest, maar als er dan iets gebeurt dan ben je niet gedekt door de verzekering en kost het dus een bak geld. Nu ben ik geen ezel, het gebeurde me een keer en sindsdien ging ik braaf ieder jaar (of is het ieder half jaar) voor controle, eerst naar Dr. Van Maanen en later naar Dr. Wang. Maar na mijn emigratie ben ik niet meer geweest, tot begin september. En dat was uit noodzaak.
Een van mijn kiezen was jaren geleden al gevuld. Het randje tand dat er nog zat aan één kant brak af, en een paar dagen later kwam de hele vulling eruit. Het was vlak voor een lange trip naar Europa, dus moest ik er snel iets aan doen. In Maleisië zijn de prijzen flink lager dan in Singapore, dus maakte ik een afspraak bij een tandarts in Johor Bahru. Met de bus kan je simpel de grens over, en met de lokale versie van Uber (Grab) naar de tandarts. Tot mijn grote verrassing hoorde ik dat ik verder geen gaatjes had, alleen kon mijn kies niet permanent gevuld worden. Ik moest aan een kroon. De kies werd tijdelijk gevuld, en direct na mijn terugkeer in Azië zou ik weer langskomen voor de kroon en voor mijn nachtmerrie: het verwijderen van tandplak.
Twee dagen na Touch down lag ik alweer op de stoel bij de tandarts. Ze herinnerde zich dat ik een held op sokken ben met het verwijderen van tandplak dus was ze heel voorzichtig. En daarna werd er aan de kroon begonnen. Terwijl ik dit tik zit er een tijdelijke kroon, de permanente wordt volgende week geplaats. Na twee uur in de stoel was de martelgang eindelijk voorbij, ik kon gaan. Eten zat er even niet in met mijn verdoofde bek, dus dan eerst maar even wat tijd doden in een massagesalon samen met Cindy. Zij voor de voetmassage terwijl mijn rug goed onderhanden werd genomen. Daarna toch nog wat gegeten om vervolgens met de bus terug naar huis te gaan. Ik heb wel één ding geleerd: ik ga niet meer in het weekend naar Maleisië met de bus. De terugreis was dramatisch, lang wachten, enorm chaotisch, het was niet leuk. Door de weeks is het prima te doen, maar op zondag niet.
