En weer iets voor op Facebook

      Geen reacties op En weer iets voor op Facebook

Comedy, ik hou enorm van humor, maar niet van de flauwe humor die je vaak op televisie ziet, zeker niet de Amerikaanse humor. Friends bijvoorbeeld, vreselijk, Joey was ook niet leuk, Two and a half men had heel soms wel wat grappigs, ik snap niet waarom 3rd rock from the Sun en nu Modern Family zo populair zijn. Cosby Show, oh mijn god, wat een zoetsappige ellende, zelfs als je het naar het juiste tijdsbeeld verplaatst. The Big Bang Theory en Last Man Standing zijn dan nog wel leuk, daarbij grijns ik nog wel eens, maar echt schaterlachen? Dat gebeurd eigenlijk nooit.

Als humor hard of absurd wordt, ja, dan ga ik het leuk vinden. De absurdistische stukjes van Jiskefet vond ik bijvoorbeeld veel leuker dan het meer ‘gewone’ debiteuren crediteuren, vooral de ‘gesprekken met een anoniem lid van het koninklijk huis’ lieten mij de tranen over de wangen lopen, maar ook het minder populaire multilul van Jiskefet vond ik artistiek hoogstaander dan de lullo’s of het al genoemde debiteuren crediteuren.

Vrouwenhumor vind ik ook niet grappig, sorry dames. De bekende Nederlandse stand up komedianten van vrouwelijke komaf doen mij in slaap vallen, of het nu om Plien en Bianca gaan, Sara Kroos, Brigitte Kaandorp of die Utrechtse waarvan ik de naam kwijt ben, Tineke nogwat, gewoon niet grappig. Om over dat Groningse wijf Bert Vissers maar te zwijgen. En dat terwijl ik veel mannelijke cabaretiers juist wel heel leuk vind.

Qua humor trek ik ook meer naar het Engelse, en dan niet de flauwe sketches van Little Brittain, of de vrouwen van Absolutely Fabulous, al ligt er bij de laatste wel een link met de items die ik nu verloot. Jennifer Saunders, Eddie Monsoon in de serie, is namelijk getrouwd met Adrian Edmondson. En Adrian Edmondson is één van de twee hoofdrolspelers in mijn favoriete comedy serie ooit, Bottom.

Samen met Rick Mayall was hij onderdeel van The Dangerous Brothers maar echt bekend werden ze als twee van de vier Young Ones, Rick Mayall als de wannabe anarchist Rick en Adrian Edmondson als de punker Vyvyan met een paar sterren in z’n voorhoofd. The Young Ones waren grappig en absurd, maar met Bottom stalen ze helemaal mijn hart. Die serie had alles, woordgrappen, sexgrappen, slapstick, intelligente grappen, domme grappen, absurde situaties, alle facetten van de comedy wereld werden aangesproken en altijd zo absurd dat ik regelmatig de pauzeknop heb moeten gebruiken om op adem te komen. Ik had alle afleveringen opgenomen, later de box set met videocassettes gekocht en toen de video uit raakte en DVD’s in zwang kwamen heb ik alle drie seizoenen op DVD gekocht.

Bottom was zo’n succes dat de beide heren ermee het theater in gingen, vijf verschillende shows, waarbij er soms interactie is met het publiek, waarbij teksten vergeten worden en de improvisaties steeds hilarischer worden. Ik weet nog heel goed dat ik een nieuwe show op dvd kocht en die mee nam naar Antwerpen, waar ik een weekendje ging stappen en logeren bij een maatje van me. We keken de dvd en ik dacht op een gegeven moment dat ik zou sterven want ik kreeg letterlijk geen lucht meer van het lachen. Ik was zo’n fanboy dat ik, toen ik toch in London was, naar de wijk Hammersmith ben gegaan om op het bankje uit de intro van de serie te kunnen zitten. En het was een droom om ooit naar een live show te gaan, een droom die wreed werd verstoord door het vroege overlijden van Rick Mayall in 2014.

Ik heb de shows nu op mijn harde schijf staan, zowel de serie als de live shows, dus de fysieke dvd’s mogen weg. Let op, op één na zijn de dvds NIET VOORZIEN VAN ONDERTITELS.

Geen ongevraagde privé berichten, geen negatieve reacties svp, dat levert gelijk een block op. Eventuele verbeteringen op taalgebruik mag wel 😉 Op te halen in Wormer

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *