Van 1920 tot 1933 was er in de Verenigde Staten een drooglegging, een alcoholverbod, in Amerika prohibition genoemd. Dat leverde overigens meer problemen op dan het oploste. Drank kwam in handen van de georganiseerde misdaad, Al Capone als bekendste exponent van deze lucratieve business. Illegale bars, speakeasy genoemd, alcohol van slechte kwaliteit met alcoholvergiftiging en minimaal tienduizend doden tot gevolg, het verbod was niet echt succesvol.
Als je naar de geschiedenis kijkt dan zijn er veel vergelijkingen te trekken met de periode voor de drooglegging naar de huidige hetze tegen tabak. Laat het duidelijk zijn, ik ben geen voorstander van sigaretten en shag, dat spul is zo chemisch behandeld, gesaust zoals dat in vaktermen heet, dat het heel ver van moeder natuur staat, dat het verslavend is en vol ziekmakers. Aan de andere kant is het wel een legaal product, bestemd voor volwassenen, zwaar belast en is het bekend dat het ongezond is dus als iemand de bewuste keuze maakt om te roken is dat zijn of haar vrijheid. Ik ben overigens een groot voorstander om de verkoop in te dammen, haal het uit de supermarkten en tankstations, alleen nog maar in tabakswinkels waar je minimaal 18 voor moet zijn om naar binnen te mogen. Dan moeten gemakswinkels als Primera maar een keuze gaan maken.
Waar ik me wel aan stoor is dat niemand onderscheidt maakt tussen de verschilde soorten tabaksproducten. Zo heb je sigaretten en shag, maar ook pijptabak en sigaren. Binnen de sigaren heb je weer de shortfillers, gemaakt van kleine stukjes tabak, meestal gefabriceerd in Indonesië en Sri Lanka, al had Nederland vroeger duizenden van deze sigarenmakers waarvan er nog maar een paar over zijn. De bekendste is De Olifant uit Kampen, ze doen rondleidingen door hun koffie en thee branderijen en de sigarenfabriek in het oude Kampen, leuk om eens te doen, echt een aanrader. En deze sigaren zijn niet gesaust, niet verslavend en nog puur natuur.
Mijn ding zijn echter longfillers, dat zijn sigaren gemaakt van volledige bladeren, en meestal afkomstig uit Cuba, Nicaragua, Honduras en de Dominicaanse Republiek of die regio. Dit is helemaal puur natuur. Tabak en wat natuurlijke lijm, meer is het niet. Het is niet verslavend, er zijn veel incidentele sigarenrokers of mensen die alleen in de zomer roken. En ongezond? Lang niet zo erg als sigaretten. Het Amerikaans kankerinstituut heeft een heel groot onderzoek gedaan en daaruit bleek dat gematigde sigarenrokers, tot twee sigaren per dag, geen verhoogde kans op longkanker hadden. Er was alleen een kleine verhoogde kans op mond en keel kanker maar er was een verlaagde kans op hart en vaatziekten ten opzichte van niet rokers. Waar ik mij dus enorm aan stoor is dat sigaren door de anti rook lobby op één grote hoop gegooid worden met sigaretten. Het is alsof je een dure mooie whiskey of cognac op één hoop gooit met een tray halve liters Schültenbrau van de Lidl.
Rocky Patel, een Amerikaans Indische sigarenmaker, bracht een aantal jaar geleden een nieuwe lijn uit onder de naam Prohibition om te protesteren tegen de heksenjacht. En geheel in lijn met de naam kwamen de sigaren in het type glazen potten en houten kratten waarin de illegale drank tijdens de drooglegging in zat. Nu heb ik twee van die kratten, en ik heb ze op elkaar gezet als bijzettafel voor mijn asbak. Ik ga natuurlijk binnenkort emigreren en veel kleiner wonen, in mijn kantoortje heb ik geen plek voor deze kratten maar voor de woonkamer zochten we nog bijzettafels die in het strakke industriële interieur passen. We gebruiken natuurlijke producten om het strakke toch warm te krijgen en dat bracht mij op een idee. Ik heb acht tafelpootjes gehaald bij de bouwmarkt en nu hebben we twee kekke bijzettafels voor in de woonkamer. Ik ben wel even blij met mezelf.
