Kick out the jams

      Geen reacties op Kick out the jams

Ik had even een dosis energie nodig, en wat voor mij dan goed helpt is wat lekkere opzwepende rockmuziek. Dus spotify opgezet en al snel kwam ik uit bij MC5’s kick out the jam! Nu moet ik eerlijk toegeven, ik heb deze klassieker vrij laat ontdekt, namelijk rond 2005/2006. Mijn maatje Dennis was een nieuw bandje begonnen, eindelijk geen metal herrie wat hij daarvoor maakte met o.a. het best bekende Nembrionic die nog samen met de Osdorp Posse een plaat hebben uitgebracht, maar een bandje met lekkere vuige, op de jaren 70 garage rock geïnspireerde The Untuned. Op hun debuut cd, ook de enige cd trouwens, stond kick out the jams maar onder de naam Miss McKenzie Motherfuckers, gezongen door de drummer Noel en altijd het hoogtepunt en de afsluiter van de concerten. Helaas is The Untuned niet meer, Dennis is weer terug in de metal met Dauthuz maar gelukkig hebben we de cd en wat demo’s nog.

Maar goed, eerst de versie van MC5, die is oud en de geluidskwaliteit van de opnames is niet al te best maar het blijft wel het origineel. En via spotify vond ik ook wat covers, eerst de normale rock covers zoals die van Monster Magnet, Blue Oyster Cult (die van don’t fear the reaper) en tot mijn grote verrassing een vette rockende, ronkende versie van Jeff Buckley, van wie ik toch wat softers had verwacht. En de U.K. Subs, een legendarische Engelse punkband die in de toptijd van de punk tot de premier league van de bandjes behoorde. Ik heb ze veel later, midden jaren 90 denk ik, meegemaakt. Ze speelden in Drieluik, waar ik werkte, op een vrijdagavond. Geweldig optreden, maar ze zopen zoveel dat hun koelkast leeg was en ze aan mijn bar kwamen hangen. Om een lang verhaal kort te maken, ik stond op de gastenlijst voor het optreden de volgende dag in een obscuur concertzaaltje in Nijmegen, Staddijk, wat ook niet meer bestaat, net als Drieluik. Ik kwam daar aanlopen en er stonden allemaal echte punkers voor de deur, veel leer, piercings, hanenkammen en meer, alsof je 15 jaar terug in de tijd stapte. Qua uiterlijk, en qua accent, paste ik duidelijk niet in de doelgroep, maar toen de drummer het podium opstapte, mij zag, terugliep naar de kleedkamer en met een paar biertjes voor mij aankwam werden de ogen van de punkers wel groot. Mooie herinneringen. Ik zag ook twee versies van Rage Against the Machine, een band die in 1993 mijn hart stal in een volgepakte Melkweg, die toen nog geen twee zalen had dus we hebben het over de oude zaal, toen nog met een irritante paal in het midden, maar man, wat ging het dak er af, en een paar maanden later zag ik ze weer op Pinkpop, wat hun grote doorbraak was. En dat terwijl ze als invaller op het grote podium stonden, Alice in Chains had afgezegd wegens ziekte, wat geen smoesje was want ik zag ze een paar dagen eerder in Paradiso en ze waren echt ziek, niet op een goeie manier. De studio versie was een tegenvaller, wel de typische RATM sound, maar het nummer werd gewoon veel te sloom gespeeld, de live versie daarentegen, die is top!

https://www.youtube.com/watch?v=8YKWP-Wri6g

Op dat moment had ik wel genoeg harde versies verwacht en ging ik op zoek naar de obscuurdere versies, de vreemde onverwachte bewerkingen. De pretpunkers van Presidents of the USA hebben een eigen versie gemaakt, precies in de grappige aanstekelijke stijl die je van ze mag verwachten. En ik zag Afrika Bambaataa staan, één van de grondleggers van de hiphop als artiest, discjockey en activist. Ik dacht ‘oh, dat moet iets bijzonders zijn’, zeker omdat Bambaataa ook veel heeft betekend voor de opkomst van de elektronische muziek maar tot mijn verrassing was het een vrij standaard rockversie. En toen werd het vreemd, een jazzy versie van Blak Hay, een soul versie van Deep Street Soul maar de prijs voor de meest freaky kick out the jams cover gaat toch echt naar Tub Thumper, een versie waar ik geen brood van kan maken.

Op youtube kwam ik net nog een geweldige versie tegen van de Prophets of Rage met Dave Grohl, iemand voor wie ik enorm respect heb en bewonder. En een live cover van Pearl Jam, een bandje dat ik in 1992 ook in de oude zaal van de Melkweg heb gezien.

https://www.youtube.com/watch?v=Dy3MRCws2Ik

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *