House for sale

Dit nummer is bijna net zo oud als ik, het kwam de hitparade binnen toen ik twee en half was en dus nog luiers droeg, katoenen wasbare luiers met grote veiligheidsspelden ondanks dat pampers al een decennium eerder was ontstaan. Maar goed, ik denk dat het toen de wegwerpcultuur nog niet zo groot was als nu, en dat een kookwasje heel normaal was. En laten we eerlijk zijn, daar zouden we toch naar terug moeten willen we de aarde redden.

Het nummer was de doorbraak van het Zaanse Lucifer, met Margreet Eshuis als zangeres en de latere Soundmix show presentator Hennie Huisman als drummer. Het ging over een kapot huwelijk, en Eshuis blikt met weemoed terug op de fijne herinneringen die er toch ook nog zijn met het huis als inspiratiebron. En ik heb het, als eeuwige romanticus, altijd een prachtig lied gevonden, niet alleen door de muziek maar ook door de tekst omdat er ondanks de breuk toch nog liefde en mooie herinneringen doorklinken in tegenstelling tot de vechtscheidingen waar je altijd over hoort en leest, en die ik ook van dichtbij heb gezien.

House for sale
You can read it on the sign
House for sale, it was yours and it was mine
And tomorrow some strangers
Will be climbing up the stairs
To the bedroom filled with memories
The one, we used to share

Nu is mijn situatie natuurlijk anders. Bij mij gaat het niet om een breuk, mijn huis gaat juist in de verkoop om bij mijn geliefde en mijn bonuskinderen te zijn. Maar het stukje over ‘Tomorrow some stranger will be climbing up the stairs’ is wel realiteit, en het levert mij hele gemengde emoties op. Ik voel me zo prettig in dit huis, het is voor mij de ideale woning. Op een prachtige locatie, dichtbij winkels maar ook dichtbij natuur, veel ruimte, een lekker tuintje aan het water en natuurlijk mijn eigen mancave/sigarenlounge met walk-in humidor. En buren met wie ik het allemaal goed kan vinden, niet alleen met de buurtjes direct links en rechts van mij, maar met bijna de hele rij (met uitzondering van de eerste drie woningen, puur omdat ik die mensen niet goed genoeg ken om er een mening over te hebben). Mijn hart bloed dus wel door de verkoop, ondanks dat er ook een prachtig nieuw avontuur tegenover staat, met veel liefde van mijn vrouw en kids. Het is best emotioneel.

“You can read it on the sign” klopt niet helemaal. Mijn huis staat pas zondag op funda, dus zondag komt het bord pas voor de deur maar makelaarsland is wel al bezig met een sneak preview op facebook, die link staat wel al online en kan je HIER vinden.

Wat ik vandaag wel al heb verkocht is mijn bootje, aan een veteraan die bij de cavalerie zat. Hij gaat de boot samen met andere veteranen lekker opknappen om door de Haagse grachten te tuffen. Nu wil het toeval dat ik ook bij de cavalerie gezeten heb, weliswaar niet bij 103 Verkbat zoals de koper van mijn boot, maar bij het zuster-eskadron 104 Verkbat in Nunspeet. Het verschil was dat ik dienstplichtig was en het zag als weggegooide tijd. Wat ik heel dapper vond, is dat de boot niet met een trailer werd opgehaald, maar de beste man is gaan varen naar Den Haag, waarschijnlijk is hij nu, terwijl ik dit dit, nog onderweg en ik hoop maar dat hij een beetje bijtijds aankomt en niet door en door natgeregend is als hij in de hofstad aankomt. Voor het eerst sinds ik hier woon ligt er geen bootje aan mijn steiger, mijn woonkamer is leger dan ooit, mijn mancave is netter en leger dan ooit. Het wordt steeds onpersoonlijker, en dat is wellicht maar goed ook, dan is het definitieve afscheid van mijn prachtige huis misschien een stuk minder emotioneel.