Een vervelende reis

      2 Reacties op Een vervelende reis

Terwijl ik dit schrijf hang ik Turkmenistan. In een bijna lege Boeing 777-300 van onze nationale trots. Binnen 24 uur na het overlijden van mijn vader brengt de KLM mij terug naar Nederland zodat ik afscheid kan nemen en ik mijn moeder kan steunen. Want die zal na 49 jaar huwelijk een enorme klap krijgen. Van 49 jaar lang je leven delen met iemand naar een leeg en stil huis vol herinneringen. Ik weet nog hoe het was toen Cindy en ik een lange afstand relatie hadden. Als zij dan bij mij was geweest deed alles in huis mij nog weken aan haar denken. Voor mijn moeder gaat dit nog veel erger zijn, want de herinneringen zijn langer en dieper, en het afscheid is definitief. 

Toen ik naar Singapore vertrok was het idee dat ik ieder jaar een paar weken terug zou komen. In september omdat ik dan ook naar Intertabac zou zijn in Dortmund. Een belangrijke beurs voor mijn bedrijf. Ik emigreerde in 2018 gelijk na de beurs maar was in december alweer terug voor een familievakantie met Cindy en de kinderen. In 2019 kwam ik zoals verwacht in september naar Europa. En toen kwam covid, dus de reis in 2020 ging niet door. Intertabac was afgelast, Europa een broeinest terwijl Singapore het virus goed onder controle had. En dus werd de reis een jaar uitgesteld, en er waren plannen om in december van 2021 met het hele gezin naar Nederland te gaan voor het 50-jarig huwelijksfeest van mijn ouders. Maar nu vlieg ik dus alleen, met een zwaar hard en tranen in mijn ogen.

Mijn koffer stond al een week klaar, voor het geval dat. En het nieuws was wisselend, van positief naar negatief. Tot vrijdag, toen mijn zus en moeder op stel en sprong naar Venlo moesten waar mijn vader op de IC lag. Dat vraagt het ziekenhuis niet zonder reden. En inderdaad, het ging mis. Er was niets wat de artsen nog konden doen. Dus hebben we besloten om de kunstmatige slaap te verdiepen en de andere medicijnen te stoppen. Een uur later was het gedaan. Zo dicht bij de finishlijn, volgende maand zou hij in aanmerking zijn gekomen voor een vaccin tegen corona. En ook zo onnodig, want waar andere landen de boel onder controle hebben zorgen wappies en die enge familie engel met hun gedrag dat Nederland een zooitje is. Dat kost mijn vader nu zijn leven en mij een klap geld. Niet alleen mijn ticket, maar bij terugkeer in Singapore moet ik 14 dagen in quarantaine op eigen kosten. Hotels in Singapore zijn duur. Als ik tijdens mijn verblijf in Nederland die Willem Engel bij toeval tegenkom kan ik niet voor mezelf instaan. Ik sleep hem aan dat vieze haar van hem over straat.

spookachtig

Voor het eerst in 14 maanden was ik ook weer op Changi airport. De luchthaven is normaal een mierenhoop. Het is een enorm drukke hub, met een prachtige shoppingmall, Jewel, die heel veel extra bezoekers naar Changi brengt. Nu was het leeg. Hooguit 200 mensen in de vertrekhal. Alle restaurantjes en cafés dicht, het leek wel een zombiefilm. En ik voel me ook een zombie.

De vlucht zelf ook. Het vliegtuig is nog niet eens voor een kwart gevuld. De Boeing 777-300 heeft een 3-4-3 opstelling. En aan beide kanten van het toestel zit er dan 1 persoon op een rij van 3, daarna een lege rij, dan weer 1 persoon. En soms is zelfs die rij ook leeg. De middelste rij met 4 stoelen is vaker leeg dan dat er iemand zit. Ik heb wel vaker in niet volledig gevulde vliegtuigen gezeten maar nog nooit in zo’n leeg toestel. Voordeel is wel dat je lekker veel ruimte hebt, dat je zelfs kan liggen. En daardoor heb ik toch nog een uur of 3 kunnen slapen. Dat maakt 6 uur totaal van de laatste 50 uur. En veel zal er vandaag niet bijkomen ben ik bang met alle emoties die er zijn. Ik verwacht overigens ook wel een spookachtig Schiphol, zondagochtend vroeg in de covid-periode. Het zal niet zo leeg en donker zijn als mijn vlucht naar Frankfurt van bijna 20 jaar terug, maar veel zal het niet schelen. Ik vloog toen om 5 uur ’s ochtends. En als je om 4 uur op Schiphol rondliep was het ook net een film. Donker, leeg, geen winkel open, niemand te zien. Mij benieuwen hoe dat zo is.

2 gedachten over “Een vervelende reis

  1. Gianpaolo

    Hey Ferdinand, gecondoleerd! Ik zag het in de krant van je vader. En ik moest toch weer even denken aan vroeger, met de “gang” naar Tendance.. op vrijdag en soms zaterdag. Zomaar even een bericht. Ik hoop dat het goed met je gaat in het verre Singapore.
    Groet, G.

  2. Ferdinand

    dank je wel. Tendence, dat is echt een hele oude herinnering.

    Singapore is top, ik wil er nooit meer naar terug. Ik voel me in Nederland niet meer thuis.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *