Ergens in oktober 2021 konden we Aqila d’r verjaarscadeautje ophalen, een kitten. Een beestje van een week of 8 en Aqila noemde hem Cinder. Geboren op 6 augustus en dus deelt hij een verjaardag met mijn vader. Cinder kwam van een Nederlands expat gezin, hun poes stond op de nominatie om geholpen te worden toen de overheid in Singapore besloot tot de circuit breaker voor covid, en dus werden al dit soort ingrepen uitgesteld. Met als gevolg dat de kat zich liet dekken door een buurtkat en er een nest kittens was.
Bijna een jaar later belde Rochelle me, de hele familie ging terug naar Nederland, moeder en een broertje van Cinder konden mee maar ze hadden niet al te lang daarvoor een poes geadopteerd die door de oorspronkelijke eigenaresse op straat was geschopt. Dalvey, een vrouwtje die iets ouder is dan Cinder. Geen familie, al zou je dat qua uiterlijk niet zeggen want ze lijken sprekend op elkaar, alleen is Cinder een reus en Dalvey een kleine uitvoering. Dalvey moet niet veel van Cinder hebben, maar is wel veel aanhankelijker naar mensen, vooral naar mij toe.
Toen we op vakantie waren zorgde een buurvrouw van twee deuren verder voor de katten. Ze houdt van katten maar wil er zelf geen. Nu kwam ik haar en haar man een week of drie geleden tegen bij de lift met een kat en tassen vol met kattengrit, voer et cetera. Dus ik zeg “oh, jullie ook aan de kat?” waarop de buurman vertelde dat het de kat van een goede vriend was. Die vriend gaat emigreren en dus zouden zij voorlopig voor de kat zorgen tot ze een permanent adres hadden gevonden. En dus vroegen ze “iets voor jullie?” waarop ik verzucht “nee, we hebben er al twee”.
Anyway, ik ga naar beneden om ontbijt te halen voor de hele familie en ik whatsapp Cindy dat de buren nu ook een kat hebben. Wat ik niet had gezien was dat het een ras kat was, een ragdoll. Cindy was op slag verliefd dus toen ik thuiskwam met een tas vol Roti Prata begon Cindy over de kat, Milo, en of we hem maar moesten adopteren als speelkameraad voor Cinder. Op alle argumenten die ik kon verzinnen zei Cindy “maar hij is zo mooi, en een echte ragdoll”. Kortom, nu hebben we drie katten, Cinder, Dalvey en Milo. Cinder en Milo kunnen het goed vinden, Dalvey vindt een extra kat in huis maar niets. En ik, ik schreef 3 jaar terug dat we nooit een kat zouden nemen, nu hebben we er drie
