En dan heb je alweer covid. Ja, alweer. Zodra ik gevaccineerd kon worden heb ik een prik gehad met het Pfizer vaccin. En de eerste vaccinatie gaf inderdaad wat bijwerkingen. Een enorm stijve arm en daarna heb ik 16 uur geslapen. Doodmoe was ik, maar dat was het enige. De tweede vaccinatie was al een stuk minder, met alleen maar een klein beetje last van een lamme arm. Vaccinatie drie, de eerste booster, was niets, geen bijwerking. En direct na mijn 50ste verjaardag afgelopen augustus mocht in een tweede booster halen. Maar van diverse mensen hoorde ik dat de tweede booster veel bijwerkingen gaf en aangezien ik vlak voor een reis naar Europa stond besloot ik te wachten. Mijn plan was om gelijk na terugkomst een prikje te halen. Covid dacht daar anders over.
Het laatste weekend in Europa was ik in Dortmund voor een grote beurs. En via een Duitse vriend had ik kaartjes gekregen voor VFB Dortmund tegen Schalke 04. Dat is de derby, de klassieker van Duitsland. Nu was deze wedstrijd al jaren niet meer met publiek gespeeld aangezien Schalke was gedegradeerd en na de promotie speelden ze dankzij covid zonder publiek tegen elkaar. Een bijzondere wedstrijd dus. Terwijl we voor de poort stonden werd er ineens een rij gevormd door de politie, en de Schalke supporters liepen aan de andere kant van de rij agenten. Dit zijn gewoon de grootste rivalen in het Duitse voetbal en er gebeurde niets, helemaal niets. Er werd nog geen aansteker gegooid. Onze kaarten waren voor de gele muur, de staantribune met de enorme reputatie. Het was zo druk dat ik er paranoïde van werd en halverwege ben ik dan ook vertrokken. Ik kon het gewoon niet behappen. Maar ik nam wel een souvenir mee, een ongewenst souvenir met de naam covid-19.
De wedstrijd was op zaterdag, ik vloog terug naar Singapore op dinsdag. De nacht van maandag op dinsdag kreeg ik keelpijn en ik voelde me niet helemaal lekker. Maar ik dacht “als ik nu een test doe en positief ben zit ik met een probleem, dan kan ik niet vliegen, moet ik vluchten omboeken en meer gedoe” dus met een dubbel masker op ben ik terug naar Singapore gevlogen. Ik had Cindy al gewaarschuwd dat ik thuis gelijk een test wilde doen dus die lag al klaar op tafel. En mijn bange vermoeden was waar, ik was positief. En ik heb het geweten, 7 dagen in isolatie op bed en ik heb daarna nog bijna twee maanden een vervelende hoest gehad. En ik kon drie maanden lang geen extra booster nemen.
Toen het tijd was voor mijn booster kreeg ik een lijst met locaties waar ik die kon halen. Ik koos voor de dichtstbijzijnde, zonder te letten op welk vaccin ze daar spuiten. Pas na het maken van de afspraak zag ik dat het om een ander vaccin ging, maar goed, het schijnt dat een mix beter beschermd. En toch, ondanks vier vaccinaties en een eerdere besmetting werd ik vorige week woensdag wakker met keelpijn en koorts. Charlie, mijn baas (binnenkort overigens zakenpartner in plaats van baas, maar daarover een andere keer) was in het buitenland en er stond een vergadering gepland met ons winkelpersoneel die niet kon wachten dus ben ik toch naar kantoor gegaan. Ik heb daar meer geslapen dan gewerkt die dag en na de vergadering een testje gedaan. Wederom positief. Maar gelukkig werkte de vaccinaties wel, want vrijdags voelde ik me beter en zaterdags was ik negatief. Ik hoop nu toch wel even van de covid ellende af te zijn, maar ik prijs me ook gelukkig dat ik de ziekte pas kreeg na alle vaccinaties, mijn vader was niet zo gelukkig en die kan het niet navertellen.