Met drie katten in huis – Cinder, Dalvey en Milo – is het hier in huize Piet-Sim altijd levendig, maar ook behoorlijk rommelig. Kartonnen dozen worden enthousiast gesloopt, krabplanken sneuvelen aan de lopende band, en vooral Milo laat overal zijn haren achter. Het resultaat? Twee keer per dag vegen én dagelijks dweilen. En dat allemaal naast het verschonen van de kattenbakken. Niet niks.



Vorig jaar gaf ik Cindy voor haar verjaardag de keuze uit drie cadeaus: een Apple Watch, een robotstofzuiger of een verrassingsreis. Zelf dacht ik dat ze wel voor het praktische gemak van een robotstofzuiger zou gaan, maar tot mijn verrassing koos ze voor de trip. En zo vertrokken we samen naar Phnom Penh.

Fast forward naar dit jaar. Cindy werkt weer fulltime buitenshuis, terwijl ik vanuit huis werk. En dus kwam het hele schoonmaakrondje op mijn bordje terecht. Maar toen ik onlangs een rechtszaak won van mijn voormalige werkgever in Singapore – The Cigarist – en het onterecht ingehouden salaris op mijn rekening werd gestort, wist ik meteen wat ik ermee wilde doen: alsnog die robotstofzuiger kopen.
We hadden er jaren geleden al eens eentje gehad, een LG-model dat vooral kon vegen en met de hand geleegd moest worden. Ik kocht deze in 2014, toen ik verhuisde van mijn appartementje in Zaandam naar mijn eengezinswoning in Wormer. Die heeft het nog een tijdje volgehouden in Singapore, maar ligt inmiddels al een paar jaar op de vuilstort. Daarom besloot ik dit keer goed mijn huiswerk te doen. Urenlang heb ik reviews gelezen, YouTube-video’s bekeken, en lijstjes vergeleken. De hele dure vielen af vanwege de prijs, de hele goedkope vanwege het gebrek aan functies. Automatisch legen was voor mij een must, en dweilen moest ook mogelijk zijn.

Toen we laatst in Johor (Maleisië) waren, liepen we toevallig tegen de Xiaomi X20 aan. Een model dat ik nog niet op mijn lijstje had staan. Na een paar extra recensies te hebben gelezen, kwam ik een mooie aanbieding tegen en besloot ik hem te kopen. En wat een verschil!
Het station is aan de grote kant, maar daar krijg je wat voor terug: een reservoir voor schoon water én eentje voor vuil water. Na elke schoonmaakbeurt worden zowel stof als vuil water automatisch afgevoerd. Ik hoef slechts eens in de paar dagen de containers te legen en bij te vullen. Verder doet hij alles zelf – en dat via een app die Cindy en ik beiden kunnen bedienen. Zo kunnen we precies zien waar hij geweest is en wanneer.

Elke ochtend om 08:30 begint hij aan zijn ronde, en ’s middags om 16:00 volgt de dweilronde. Tegen de tijd dat Cindy thuiskomt, blinkt de vloer haar tegemoet. Het scheelt ons niet alleen werk, maar het huis voelt ook permanent schoon aan – zelfs met drie pluizenbollen die hun sporen achterlaten.
Ik ben zó tevreden met deze slimme schoonmaakhulp dat ik heb besloten er nog eentje aan te schaffen zodra ik mijn sigarenwinkel in Singapore open. Want als iets het leven écht makkelijker maakt, dan is het wel een robot die vegen én dweilen serieus neemt.
