Ik woon nu alweer een aantal jaar in Zuidoost-Azië en het bevalt me uitstekend. Zo goed zelfs dat ik mezelf nooit meer in Nederland, of zelfs ergens anders in Europa, zie wonen. Sinds mijn emigratie in 2018 is er in Nederland veel veranderd. Ik zie steeds meer polarisatie, het opkomen van (extreem) rechts populisme, onverdraagzaamheid en een compleet gebrek aan nuance in zowel politiek als het sociale debat.
Elke keer dat ik terugkom, zie ik het met lede ogen aan. En elke keer ben ik opnieuw blij dat ik aan die ellende ben ontsnapt.
Wennen aan een nieuw thuis
Voor veel mensen is emigreren een enorme uitdaging. Sommigen kunnen maar moeilijk wennen aan een andere omgeving, andere gewoontes en zeker een nieuwe taal. Voor mij ging dat vrij soepel. Singapore is in de basis Engelstalig, dus een taalbarrière was er nauwelijks. Ondertussen ken ik ook de gebruiken en cultuur goed. Mijn vrienden zeggen vaak dat ze mij niet meer als immigrant zien – op sommige vlakken ben ik zelfs ‘localer’ dan zij.
Dat zette me aan het denken: op welke manieren heeft mijn emigratie mij eigenlijk veranderd?
Reizen opent je ogen
Sinds ik hier woon, heb ik de kans gekregen om veel nieuwe landen te ontdekken. Reizen opent altijd je ogen. Ik waardeer nu veel meer de luxe die ik heb om te kunnen reizen. Soms klaag ik over het vele vliegen, maar als ik naar de lokale bevolking in de regio kijk, realiseer ik me dat zij vaak nauwelijks de kans krijgen om hun eigen land te verlaten. En als ze al reizen, is het meestal in de directe omgeving.
Ik vlieg daarentegen elk jaar niet alleen door de regio, maar ook naar Europa. Sterker nog: over drie weken zit ik opnieuw in een vliegtuig naar Amsterdam – een ticket dat ik dit keer niet eens zelf hoef te betalen.
Een andere kijk op eten
Een van de grootste veranderingen zit misschien wel in mijn eetgewoontes. Natuurlijk kun je in Nederland Aziatisch eten vinden, maar vaak beperkt en aangepast aan de lokale smaak. Hier eet ik gerechten die ik in Nederland nooit geproefd zou hebben. De Maleisische keuken bijvoorbeeld, die in Nederland nauwelijks te vinden is. Of de echte Thaise gerechten, veel verder dan alleen de bekende curries of pad thai.
Ik heb een zwak ontwikkeld voor Tom Yum Kung, een gerecht dat ik nu zelfs zelf kook. Ook probeer ik dingen die ik vroeger weigerde. Orgaanvlees, bijvoorbeeld – waar ik in Nederland van gruwde, durf ik nu te proeven. Meestal blijft het bij ‘niet mijn ding’, maar het feit dat ik het überhaupt probeer, zegt al genoeg. En tofu, dat ooit een curiositeit was, is nu een vaste waarde in mijn keuken.
Nieuwe gewoontes en plezier
Niet alleen eten, ook andere gebruiken uit Azië hebben mij veranderd. Waar ik in Nederland massages vooral associeerde met luxe spa’s, zie ik ze hier als iets normaals. In Singapore is het wat prijzig, maar zodra ik in Maleisië of Thailand ben, gun ik mezelf graag een behandeling. Na een uur stap ik herboren naar buiten.
En dan karaoke. In Europa is het nooit echt groot geworden, maar hier is het een cultureel fenomeen. De eerste keren vond ik het verschrikkelijk – vooral omdat zingen niet mijn grootste talent is. Toch ben ik om. Met de juiste groep vrienden is karaoke een feest waar ik nu echt naar uitkijk. Mijn laatste verjaardag vierde ik zelfs in een karaoke bar.
Verandering als verrijking
Terugkijkend kan ik zeggen dat mijn emigratie me meer open-minded heeft gemaakt. Ik durf nieuwe dingen te proberen, ik waardeer reizen en vrijheid meer, en ik voel me thuis in gebruiken die ooit vreemd of ongemakkelijk leken. Waar ik ooit dacht dat ik altijd een Nederlander zou blijven, ben ik hier in Zuidoost-Azië een nieuwe versie van mezelf geworden.