Ik moet eerlijk zijn: Koningsdag heb ik nooit echt gevierd. Koninginnedag wel. Ruim zelfs. Maar toen koningin Beatrix in 2013 aftrad en haar zoon Willem-Alexander koning werd, had ik mijn wilde haren al achter me gelaten. Zowel letterlijk als figuurlijk. De timing klopte gewoon niet meer.
Koninginnedag daarentegen, dat was een ander verhaal. Dat heb ik vaak gevierd en soms ook veel te hard. In mijn jongere jaren trok ik standaard richting Amsterdam. Later bleef ik dichter bij huis, in Zaandam, waar ik toen op loopafstand van de Dam woonde. Het feest kwam vanzelf naar je toe.
Eén Koninginnedag in de jaren negentig staat me nog scherp bij. Ik werkte toen op de administratie bij Miller, onderdeel van SVB, de eigenaren van Makro. Miller leverde wit- en bruingoed en zat in een loods bij de Den Uijlbrug. Ons kantoor bevond zich op de tweede verdieping. Omdat er al twee collega’s vrij waren de dag na Koninginnedag, kon ik geen vrij krijgen. Ons team bestond uit vijf mensen, dus ik was simpelweg te laat met aanvragen.
Ik besloot daarom niet naar Amsterdam te gaan, maar in Zaandam te blijven. Ook zou ik later op de dag pas vertrekken, zodat het niet te laat kon worden. Dat plan hield precies geen stand. De volgende ochtend was ik wel op kantoor, maar ik moest beide leuningen van de trap vasthouden om niet onderuit te gaan. Rond lunchtijd keek mijn teamleider me een keer goed aan en stuurde me resoluut naar huis.
Een andere keer liep het nog vreemder af. Ik woonde inmiddels in Zaandam en werd de volgende ochtend wakker in mijn eigen bed. Moederziel alleen. Poedelnaakt. Met mijn legerkistjes nog aan. Wie ooit geprobeerd heeft een broek uit te trekken zonder eerst je kisten uit te doen, weet dat dit fysiek onmogelijk is. Ik heb het later nog onderzocht, puur uit nieuwsgierigheid. Het kan gewoon niet.
Cindy heeft Koningsdag of Koninginnedag nog nooit meegemaakt. Ze is alleen in de zomer of in de winter in Nederland geweest. Dit jaar komen we in de lente. We gaan een week naar Texel, zijn een tijd in Wormer en reizen met mijn zus en neefje naar Legoland en Kopenhagen. Pas later realiseerde ik me dat we met Koningsdag in Nederland zijn.
Cindy keek oprecht verheugd toen ik dat vertelde. Ze wil Amsterdam in, dus dat gaan we doen. Wel vroeg. Ik heb een hekel aan enorme mensenmassa’s, dus hoe eerder, hoe beter. Daarna weer op tijd terug richting Zaandam. En omdat ik met de auto ga, kan ik niet drinken. Dat scheelt ook weer.
Misschien is dat wat Koningsdag nu voor mij is geworden: niet meer meedoen tot het einde, maar er even aan ruiken. Kijken, glimlachen, herinneringen ophalen. En vooral: op tijd weer naar huis.