Ik woog ooit 180 kilo en dankzij een duodenal switch operatie ben ik daar tot 70 à 80 kilo van kwijtgeraakt. Het heeft veel voordelen, maar ook een paar nadelen. Zo wordt mijn voedsel niet volledig geabsorbeerd en dus vergas ik mensen met mijn flatulentie. De reden waarom ik al meer dan 15 jaar geen bier meer drink, en sinds kort ook kip uit m’n dieet heb verbannen. Al maak ik voor een char siew Chicken Rice nog wel een uitzondering hoor.
Een ander nadeel is een hangende pens. Veel huid, met nog een beetje spek. En dat heeft weer invloed op mijn houding en geeft problemen met mijn schouder. Met een zogenaamde tummy tuck is dat op te lossen maar het is een zware en vooral dure operatie. Ik hik er al jaren tegenaan maar het is best eng. Toch heb ik nu de beslissing genomen om het te doen.
Toen kwam de volgende vraag: waar? Singapore is uitgesloten want veel te duur. India is het goedkoopst, maar India staat niet echt bekend om de hygiëne. Plus het is eigenlijk net te ver weg. Je wordt volledig opengesneden en hebt dus met flinke wonden te maken bij de terugreis. Een terugreis die pas twee tot drie weken na de operatie te doen valt in verband met de herstelperiode.
Vietnam kwam aan de orde want plastische chirurgie is daar relatief normaal. Maar Vietnam is nog niet goed ingericht op medisch toerisme en dus een gok. Hetzelfde geld voor Indonesië, en ook qua resultaten lees ik veel wisselende ervaringen in Indonesië. Maleisië is een optie maar het land met de beste infrastructuur voor medisch toerisme is Thailand. Bangkok is ook goedkoper dan Kuala Lumpur qua verblijf en qua ziekenhuiskosten. Ik ben op het moment van schrijven bezig met onderzoek naar de beste opties qua ziekenhuis en verblijf maar ik hoop voor het eind van het jaar onder het mes te gaan en 2027 een stuk lichter en gezonder in te gaan.