De algoritmes van YouTube zijn mij een raadsel. Vaak krijg ik suggesties van dingen waar ik geïnteresseerd in ben maar dan komt er soms iets voorbij waarvan ik denk “waarom dit?”. Soms is het echt lachwekkend wat YouTube mij, als premium abonnee, voor wil schotelen en soms is het een blast from the past. Zoals onlangs toen de klassieker Stil in mij van de Nederlandse band Van Dik Hout plots in de lijst van aanbevolen video’s stond.
Ik herinner me stil in mij wel, dat was in 1994 toen ik in Militaire Dienst zat. Het nummer deed me qua opbouw denken aan sweet home Alabama. En het is plezierig om te horen. Het debuutalbum is ook gewoon goed, met een paar nummers die ik persoonlijk beter vind dan de grootste hit. En de band zelf, die gaf me hoop, want het bleek maar dat je geen geweldige zanger of muzikant hoefde te zijn om succesvol te worden.
Ik heb Van Dik Hout meerdere keren live gezien en ik heb me altijd goed vermaakt. Als liedjesschrijvers vind ik ze echt goed, maar als muzikanten? De drummer vond ik altijd zwak, de basgitarist en de drummer samen waren geen goede ritmesectie en de stem van zanger Martin Buitenhuis is erg dun. Ik moet hem wel complimenten geven want hij heeft wel de ballen en het zelfvertrouwen om voor een volle zaal met volle overgave te gaan zingen.
Het beste werk vind ik echter hun samenwerking met Paul de Leeuw, Thomas Acda en Paul de Munnik. Als De Poema’s kwamen ze met, naar mijn bescheiden mening, één van de beste Nederlandse liedjes ooit, zowel muzikaal als tekstueel: mijn houten hart.
Maar goed, omdat YouTube Van Dik Hout aanbeval heb ik het eerste album weer eens opgezet en ik vroeg me daarna af, waar zijn ze gebleven? Tot mijn grote verrassing bestaan ze nog, en in grotendeels dezelfde originele bezetting. Alleen de drummer is ondertussen vervangen maar de rest is nog altijd samen en treed nog altijd op. Dat had ik niet verwacht, en als het qua planning uit zou komen had ik best wel even naar een concert willen gaan. Maar de toer start in november en dan zit ik in het lekkere warme Singapore. Meer dan een ander zal ik dan de cd nog een keertje draaien.