In 1976 zong Rob de Nijs het de hitparade in “zet een kaars voor je raam vannacht”, een tekst van Lennaert Nijgh op de melodie van ‘can I get there by candlelight’. Toen Nijgh dit schreef en De Nijs dit zong was het een warme zomer, sterker nog, pas deze zomer werd het droogterecord van 1976 gebroken, maar dat even terzijde.
Een kaars voor je raam ’s nachts, dat kan prima, maar met deze temperaturen is het verstandig om de kaars dan ’s morgens weg te halen en in de schaduw te zetten. Ik had 3 grote vazen in de vensterbank staan, met drie mooie grote dikke Bolsius kaarsen. En toen ging ik 7 weken weg, en daarna hield ik de lamellen gesloten vanwege de zon. Tot ik deze vrijdag moest openen vanwege de foto’s voor Funda. En wat zag ik? Gesmolten kaarsen.
Dus nu heb ik 3 vazen met gesmolten kaarsen, wellicht leuk voor een creatieveling. Met wat moeite zullen de kaarsen nog wel van het glas te verwijderen zijn, maar aangezien de vazen toch niet mee gaan verhuizen ga ik die moeite niet meer doen.
Op te halen in Wormer, geen ongevraagde privé berichten svp.
Ik hou van gezelligheid, en kaarsen vind ik gezellig. Waar dat vandaan komt, geen idee, want mijn ouders vind het vreselijk en hadden vroeger alleen met de kerst kaarsen op tafel staan. Ik ben ook gek van voetbal, een sport waar mijn beide ouders een hekel aan hebben. Toch blijft mijn moeder ontkennen dat ik ben verwisseld in de kraamkliniek, en zeggen anderen dat ik qua uiterlijk op mijn pa lijk, dus het zal wel.
Ik heb drie paar kaarsenstandaards die ik niet mee ga nemen naar Singapore. Ik heb ze pas een paar maanden geleden, toen alles er nog op wees dat vrouw en dochter deze kant op zouden komen, gekocht bij Noppes, maar helaas viel het kwartje de andere kant op en nu mogen de kaarsenhouders naar een nieuw adres.
Zet even duidelijk in je reactie welke standaards je hebben wilt, de zwarte, de roze of de witte.
Een grote glazen vaas, ik had er een aantal van waarvan er nu drie vol zitten met gesmolten kaars (zie mijn andere advertentie), er een paar gesneuveld zijn (‘gezellig joh, neem een kat, altijd leuk’ zeiden ze) en ik heb er nu dus nog eentje over. Die wel een natte doek kan gebruiken, maar ja, dat is voor de nieuwe eigenaar. En als er niemand geintresseerd is gaat het de glasbak in, dat mag ook vies dus schoonmaken is niet mijn taak meer.
Ik heb ze altijd gebruikt om dingen in te tentoonstellen, dat is misschien niet het juiste woord, maar ik had ze gevuld met de sigarenbandjes van de sigaren die ik rookte en dat zag er leuk en vrolijk uit, prima aankleding voor mijn mancave/sigarenlounge/kantoor/rookkamer maar de bandjes zijn naar een verzamelaar en de vaas is nu leeg. En mag weg.
Gratis op te halen in Wormer, geen ongevraagde privé berichten.
een ‘cigar bomb’, dat is een pakketje sigaren dat je naar iemand toe stuurt, niet omdat je het hebt verkocht maar gewoon voor de fun. Vaak onverwacht, soms anoniem, soms naar bekenden en soms ook naar onbekenden. Het is iets wat is ontstaan op Amerikaanse sigarenfora, maar buiten Amerika eigenlijk niet aanslaat. En ook lastig uit te leggen is, want het is het weggeven van sigaren zonder er iets voor terug te krijgen, en het ontvangen is zowel leuk als niet, want ja, ego he, iemand heeft je een poets gebakken. Het is iets wat je moet voelen om het te begrijpen, en onze Nederlandse cultuur van ‘voor wat hoort wat’ botst met het principe van dit soort bommen.
Jarenlang was ik lid van een Amerikaanse sigarenforum, eerst clubstogie.com tot die samenging met twee anderen, en daarna cigarasylum.com en zo kwam ik in aanraking met bommen. Ik heb er heel wat gekregen, maar ook heel wat verzonden. En dus moest ik heel wat pakketjes plakken. Daarvoor gebruikte ik dit ding, geen gekloot met een schaar, maar gewoon plakken en hups, met een simpele polsbeweging zat het pakketje dicht.
Ik heb het niet meer nodig, dus iemand mag dit handige tooltje komen ophalen in Wormer. 
Grote klokken zeggen bimbam, bimbam
Kleine klokken zeggen tiktak tiktak
Deze klok zal dan, als je er een nieuwe batterij in doet tiktak zeggen want het is een klein bootsklokje. Wel een leuk ding, dat ik ooit kreeg en waar ik nog altijd een plekje voor zocht ondanks dat het niet in mijn interieur past. Ik vind het namelijk een verdomd leuk ding.
In het nieuw appartement in Singapore gaat het het helemaal niet passen, daar wordt alles strak en industrieel ingericht en om dit klokje mee te slepen en dan jaren in een kast te laten liggen is zonde van de klok en zonde van de toch al beperkte ruimte die ik daar heb. Dus mag iemand het op komen halen in Wormer.
Zoals altijd wens ik geen ongevraagde privé berichten te krijgen, daarmee verkloot je al je kansen. Ik vind dat zo brutaal, en ook niet eerlijk naar de mensen die gewoon netjes onder het bericht reageren, daarom ben ik keihard tegen dit soort praktijken en is het gelijk een block.
Zuid Duits design, ze hebben het wel eens over de Duitse grondigheid, nou, de Zuid Duitse designers kunnen iets grondigs verknallen. Neem nou een simpele bier mok, met een dekseltje tegen de gemene figuren die een munt in je glas gooide waardoor je verplicht werd om mee te varen op de grote vaart, want ja, zo ging dat in die tijd. Je zag de munt pas als je glas leeg was, dan had je de munt geaccepteerd en was je wettelijk gezien gewoon de pineut.
Een mooie mok, een simpel dekseltje, prima toch? Maar nee, daar komen de Zuid Duitsers met hun tierelantijntjes, hun overbodige frutseltjes en nijverheid. Een deksel? Daar zetten we een punt op! Iets wat ze met de helmen voor de eerste wereldoorlog ook deden, of die ontwerper Zuid Duits was weet ik niet. En de mok zelf? Daar kunnen we een overdadige en lelijke print op zetten met gotische letters. Leuk! NOT!!!!!
Zoals je begrijpt ben ik geen fan van Zuid Duits design, waarom ik deze mok dan jaren geleden nog niet heb weggedaan is mezelf een raadsel. Maar nu is het wel een mooi moment om dit lelijke onding kwijt te raken.
Af te halen in Wormer, geen ongevraagde privé berichten.
Wilde plannen had ik toen ik ruim vier jaar geleden van een appartement naar een eengezinswoning verhuisde. Een ruim balkon, een tuin van meer dan 50m2 dus ik zou tomaten, komkommers, courgette en heel veel kruiden gaan kweken, en dat deed ik ook. Toen wilde ik ook een citrusboompje, zowel limoen als sinaasappel. In een grote pot zodat de wintermaanden binnen doorgebracht konden worden.
De limoen heb ik geplant, maar is nooit opgekomen. De sinaasappel heb ik nooit geprobeerd maar heb ik nog wel steeds liggen. Wellicht is er hier iemand die een poging wil wagen, en een klein sinaasappelboompje wil opkweken, als het plantje al op komt? Denk je “ja, dat is iets voor mij” dan mag je dit kweekbakje met zaadjes komen ophalen in Wormer.
Ik ben vegetariër, als kaas niet zou bestaan had ik veganist geweest en als je dan ook nog zoveel mogelijk vers kookt, dus geen pakjes en weinig diepvries, dan heb je veel fruitschalen en groenteschalen nodig. Dit was één van de vijf (!!) schalen die ik op tafel had staan, een van de drie die ik nu nog heb en deze mag alvast naar een nieuwe tafel om fruit of groente in op te slaan. Of was anders, dat is mijn zaak niet meer.
Het is een glazen schaal, met grote ringen, transparant en staat nu in Wormer. Daar kan de winnaar of winnares van de loterij hem ophalen. En ja, loterij, dus onderhands reageren per privé bericht heeft geen nut. Alleen de winnaar mag een pb versturen na de loterij.
Ik denk dat het 1991 was, Metropool was de grootste discotheek van Nederland maar ging vanwege een slechte reputatie, een (vermeende?) verkrachting en andere ellende dicht en de boel werd verkocht aan een Engels bedrijf, first leisure, die in Engeland een aantal discotheken, bowlingbanen en bungalowparken exploiteerde. De tent werd verbouwd en ging weer open als The Palace. En ik werd aangenomen om daar te komen werken.
Omdat de tent gloednieuw was stonden er ook pallets met glazen, bierglazen, wijnglazen maar ook longdrink glazen en zo’n beetje ieder personeelslid nam wel een doosje of twee mee. Iedereen was jong, dus aan het sparen voor een uitzet of net de vleugels uitgeslagen en kon wel wat glazen gebruiken. Pasoa en Malibu longdrink glazen. En geloof het of niet, maar ik heb nog steeds een aantal van die glazen, ondanks dat het ruim 25 jaar geleden is. Kan ik spreken over vintage glazen?
Het zijn er nog 12, weliswaar is de opdruk niet meer in optimale conditie door jarenlang gebruik en de afwasmachine, maar de glazen zijn nog prima bruikbaar. Op te halen in Wormer, geen ongevraagde privé berichten svp.
In het begin kreeg ik nog wel eens wat zure reacties op mijn verhaaltjes, dat ze te lang waren bijvoorbeeld. De eerste paar keer reageerde ik er op, waardoor het weer uit de hand liep, want dat soort figuren geven graag commentaar maar als er iets terug gezegd wordt zijn ze gelijk beledigd. Dus toen ben ik maar harder geworden, een negatieve reactie is gelijk een block, dan zie je mijn advertenties niet meer, dan hoef je niets meer te lezen maar de andere kant van de medaille is dat je ook niet meer mee kunt loten.
En voor deze zure mensen zou het volgende item perfect zijn. Een oude, maar nog altijd perfect werkende, citruspers. Ideaal om een citroen of limoen uit te persen, het sap op te drinken en dan lekker azijn te gaan zeiken op Facebook.
Voor de mensen die iets positiever in het leven staan is dit apparaat ook prima om sinaasappels, mandarijnen of andere citrusvruchten mee te persen. Vers geperst, puur natuur, bomvol vitamines om het imuumsysteem een boost te geven.
Dit apparaat heb ik ooit van mijn ouders gekregen en was toen al antiek. Ik herinner me dat ik als kind dit apparaat al gebruikte om sinaasappels te persen, en het moet dus al zeker 40 jaar oud zijn. Echter werkt het nog als een zonnetje.
Gratis op te halen in Wormer, geen ongevraagde privé berichten.
Ik hoor soms wel eens ‘nou Ferdinand, jij bakt ze weer bruin he?’ En dan antwoord ik “of wit, of met sesamzaad, zuurdesem, maar ook met zonnebloempitten of noten vind ik lekker”. De verbaasde blikken zijn goud waard. Maar het is de waarheid, ik bak namelijk zelf brood. Niet altijd, maar toch wel twee keer per maand, in de wintermaanden zelfs iets vaker.
Ik vind het namelijk lekker, een ouderwetse homp brood, warm en vers, met een kop zelfgemaakte soep (er staan er een paar op mijn website www.ferdinandpiet.nl/recepten ) en dan heerlijk smikkelen. In de winter doe ik dat vaker, ik vind soep iets wat beter bij regen en kou past dan bij een stralende zon, op gazpacho na, dat is weer echt een zomersoepje.
Ik bak dat brood in een broodbakmachine, je gooit de ingrediënten er in, kiest het programma, wacht een paar uur en klaar. Op zich dacht ik dat ik de machine mee zou nemen naar Singapore, maar dat is niet nodig. Mijn vrouw Cindy krijgt Nederlandse les van een Nederlander die daar woont, en de Singaporese vrouw van haar leraar is een hele goeie broodbakster. We zijn ondertussen goed bevriend geraakt en ze heeft me aangeboden om wat lessen te geven waardoor ik ook gewoon brood in de oven kan bakken. En een mede studente van Cindy, Christine, is een begenadigd taartenmaakster en bood gelijk aan om me wat trucjes te leren waardoor ik ook taarten kan gaan maken. Christine heeft overigens een partner uit Zaandam, dus die komt in deze regio te wonen als alle papieren geregeld zijn.
De broodbakmachine gaat dus niet mee. Ik heb op marktplaats gekeken en je krijgt weinig voor een machientje, maar je hebt er wel veel werk aan, dus voor die €15 euro die ik er mogelijk nog voor zou kunnen vangen ga ik niet moeilijk doen, dan maar gratis weg. En het boek dat ik onlangs bij de kringloop kocht, met allemaal tips en recepten voor een broodbakmachine, die doe ik er gratis bij.
Op te halen in Wormer, geen ongevraagd privé berichten.
Een blokrasp. Een rasp is een onmisbaar stuk gereedschap voor iedere (hobby)kok, of je er nu kaas mee wilt raspen voor over de pasta of een pizza, of dat je wat citroenrasp nodig hebt voor een zure twist over een gerecht, of zelfs chocolade bij een mooi dessert, een rasp is onmisbaar.
Ik heb deze blokrasp jarenlang met veel plezier gebruikt, maar ik ga toch afscheid nemen. Ik heb een klein handraspje waarmee ik mijn laatste maanden in Nederland wel door kan komen, en eenmaal in Singapore, in een gloednieuwe keuken, komt er een gloednieuwe rasp. Daar een nieuwe kopen is goedkoper dan deze rasp meenemen. Dat zelfde geld voor veel keukengerei, de komende dagen staan in het teken van het opruimen van de keuken dus verwacht flink wat keukenspul in de groep :). Van mokken tot koffie pads, van kopjes tot mandolines maar als eerste dus deze blokrasp met aan iedere zijde een ander soort rasp, zoals op de foto’s te zien is.
Op te halen in Wormer, geen ongevraagde privé berichten.
Wie weet wat dit is mag het zeggen, en mag het ook ophalen. Ik denk zelf dat het een opzetstuk is van een staafmixer, maar niet mijn staafmixer want het past niet. Het staat al jaren achter in een kastje, maar nu is het tijd om of door iemand gebruikt te worden, of bij het afval te gaan (ik heb vorige week in deze groep geleerd dat niet al het plastic bij het plastic afval kan, ik neem aan dat dit ook onder ‘hard plastic’ valt en dus niet bij het gewone plastic in de recycle bak kan)
Ik heb ook een mesje, wellicht ook voor een staafmixer, ligt al net zo lang ongebruikt in een kast, als iemand er iets aan heeft, het mag weg.
Beide dingen, gratis op te halen in Wormer, geen ongevraagde privé berichten.
Een echte ouderwetse mooie glazen weckpot, met blauwe deksel en een opdruk in het Engels. Door die opdruk weet ik dat de weckpot ooit bedoeld was voor bloem. En dat heeft er bij mij ook vaak ingezeten.
Ik ben gek op weckpotten. Ik heb weckpotten op de kast staan met bulgur, couscous, diverse soorten rijst, paneermeel, pasta en in de kast staan nog meer weckpotjes met mijn collectie aan kruiden en specerijen. Heerlijk. Maar wederom, het is goedkoper om in Singapore nieuwe weckpotten te halen bij de IKEA dan deze te verslepen. Dankzij een korte cursus Zweeds weet ik ook wat IKEA betekend, letterlijk vertaald is het ‘vagevuur’. Vroeger dacht ik altijd dat het hel op aarde was, maar sinds mijn vrouw de Primark heeft ontdekt weet ik dat IKEA niet de diepste put van de hel is.
Anyway, deze grote weckpot is op te halen in Wormer. Geen ongevraagde privé berichten.
Niet mokken, lekker wokken. De Indonesisch Nederlandse kok Lonny werd er beroemd mee eind jaren 90, dankzij de reclame van Iglo. Nu zal ik niet beroemd worden met mijn variatie op zijn uitspraak maar dat houdt mij niet tegen.
NIET WOKKEN, LEUKE MOKKEN!
Ik heb 4 leuke mokken met oude reclameprints. En omdat ik geen koffiezet apparaat meer heb, ik heb er twee weggegeven via deze groep, heb ik ze ook niet meer nodig. Er is vast wel een liefhebber hier die zegt “ooooooooh, te gek, deze wil ik hebben, ik loot mee”. Dat is precies de reactie die ik verwacht van een liefhebber van retro merchandise.
Dus wil je deze vier mokken, en ze gaan als set weg, ik ga niet splitsen, reageer dan en wie weet mag je ze op komen halen in het centrum van het mooie Wormer. Geen ongevraagde privé berichten, want dat reduceert je kans op winnen op 0.
Voor iemand die geen koffie drinkt had ik wel heel veel koffiekopjes en mokken in huis realiseer ik me nu. Er staan al 4 mokken en 4 kopjes van Van Nelle in de groep, en daar komen nog 4 design koppen bij.
2 moderne kopjes van normaal formaat en 2 in dezelfde stijl maar dan kleiner voor espresso. En dat op een prachtig glazen dienblaadje met een palmbomenmotief. Wat een pracht….
Ik weet nog wel hoe ik aan deze set kwam. Ik werkte in de IT sector, dus het zal zo rond de eeuwwisseling zijn geweest, en de Sky was the limit voor de sector in die tijd. Dat uitte zich ook in de kerstpakketten want ik kreeg me toch een prachtig koffie pakket. Een luxe houten kist, ondertussen in beslag genomen door m’n zus, diverse soorten luxe koffie, luxe chocolade en als klap op de vuurpijl een dure fles Ierse whisky voor een Irish Coffee, een fles amaretto voor Italian coffee en nog wat drank. De koffie heb ik weggegeven, de chocolade opgegeten en de drank is ondertussen ook al verdwenen in de maag van ondergetekende. Na de switch naar een andere werkgever kreeg ik ieder jaar 25 flessen wijn met de kerst, en dan niet je 5 euro flessen maar allemaal minstens 30 euro per fles. Ik zat op het goede moment in de IT sector.
Het enige wat ik nog over heb van dit kerstpakket is deze set met kopjes en het dienblaadje. Dat mag ondertussen ook wel weg. Gratis op te halen in Wormer, geen ongevraagde privé berichten.
Koffie koffie, lekker bakkie koffie. En waar kan je dat nu beter uit drinken dan kopjes van Van Nelle? Met vintage opdruk, oude Van Nelle reclameplaatjes denk ik. Ze gaan als set weg, ik split ze niet op.
De koffie van Van Nelle is gerelateerd aan de tabak, al is het ondertussen wel gesplitst en niet meer van dezelfde eigenaren. Ik kom uit de tabaksindustrie, maar dan wel de goeie kant, sigaren, en niet uit de kant van de chemisch bewerkte en daardoor verslavende gore shag/sigaretten kant van de industrie. Aan sigaretten en shag heb ik een hekel. Ik weet dat Van Nelle in Rotterdam een grote fabriek had staan voor shag, koffie en thee. Ondertussen is het een rijksmonument en in dienst als evenementenhal. Zo heeft de NSO, op papier de overkoepelende organisatie voor tabakswinkels in Nederland maar in feite het schoothondje van Philip Morris, daar iedere twee jaar een grote beurs voor de tabaksindustrie. En dan komt de ironie: een tabaksbeurs voor producenten en winkeliers in de tabaksbranche, in een oude shagfabriek, georganiseerd door de NSO, maar er mag niet gerookt worden……
Maar goed, terug naar de koffiekoppen. Op te halen in Wormer, geen ongevraagde privé berichten.
Vlak voor mijn vrouw op vakantie naar Nederland kwam dacht ik ‘even snel koffiepads inslaan’ en dus in de aanbieding 3 pakken met cafe latte gekocht. Thuis kwam ik er echter achter dat het dikke pads zijn, waar je een speciale houder voor nodig hebt.
Ik wist ook dat ik ergens zo’n houder moest hebben, dus ik zoeken, zoeken en nog eens zoeken. En drie keer raden wanneer ik het ding vond, net nadat mijn vrouw weer terug was in Singapore. De Senseo en de dubbele houder had ik al verloot, maar ik heb dus ook nog 3 pakken met cafe latte pads, 2 nog in de originele verpakking en 1 pak had ik al open gemaakt, die zitten in een glazen pot (de pot gaat nog niet weg!)
Gratis op te halen in Wormer, geen ongevraagde priveberichten.
Eerder deze week verlootte ik een citruspers van Braun, een elektrische, en nu heb ik een handmatige citruspers. Van glas.
Ik heb tegenwoordig zo’n citruspers waarbij je een halve citroen of limoen in een soort tang doet en dan knijpt, dat vind k toch een stukje prettiger dan het persen met dit ding, al krijg je wel meer sap uit een vrucht als je het op deze manier perst. Maar gemak dient de mens denk ik dan, en dus grijp ik de tang. Lui? Wellicht, maar wat maakt dat uit? Iedere organisatie heeft luie mensen nodig, luie mensen zijn de creatievelingen die progressie veroorzaken in de samenleving omdat ze altijd zoeken naar manieren die sneller zijn en minder inspanning nodig hebben. Zonder luie mensen waren er geen kopieermachines maar schreven we alles nog over met carbonpapier. Zonder luie mensen zaten boeren nog iedere ochtend om 4 uur op een krukje koeien te melken. Zonder luie mensen hadden we nu geen auto’s en zo kan ik nog wel even doorgaan. Luie mensen zoals ik zijn de kurk waar onze vooruitgang op drijft, wij zijn de toekomst!! Leve de luie mens!!
In principe is het persen van een citrusvrucht met dit ding ook een luiere actie dan het met de hand te doen, dus vooruit, als je mee loot voor dit ding behoor je ook tot de groep die de wereld beter maakt 🙂
Gratis op te halen in Wormer, geen ongevraagde priveberichten.
Die vreselijke Gers Pardoel, dat irritante sukkelige rappertje met z’n zachte G, een soort Extince light en dat terwijl Extice met z’n spraakwater al een lichtgewicht was, maakte een parodie op zijn eigen grote hit ‘ik neem je mee’ met de titel ‘thee is gay’. Nu ben ik niet zo voor homo bashing en alles maar voor ‘gay’ uit te maken maar bij Gers Pardoel denk ik wel eens dat hij ieder jaar met smart wacht op de roze maandag van de kermis in zijn Tilburg. En dat hij dus liters thee drinkt.
Nu mag Gers niet meeloten, omdat hij a) niet in de Zaanstreek woont en b) omdat hij zelf wel theeglazen kan kopen en c) omdat ik heb simpelweg irritant vind. Maar de rest van deze groep mag wel meeloten voor deze twee theeglazen.
Hoe ik aan deze glazen kom, geen idee, waarschijnlijk zijn ze in m’n kast gezet door m’n moeder want ik drink geen thee. Dat heeft overigens niets met de tekst van Gers Pardoel en eventuele onzekerheid over mannelijkheid te maken, want ver voordat het rappertje enige bekendheid kreeg zei ik al dat ik thee niet lekker vond. Behalve dan een goede zelfgemaakte ice thee met limoen op een hete zomerdag. Met extra veel ijs, dat vind ik wel lekker. Sterker nog, speciaal voor die ice lime tea heb ik thee meegenomen uit Singapore, een hele fijne zwarte Chinese thee. En ik denk dat ik zo even een grote pot thee ga maken voor later vandaag, want het beloofd weer lekker warm te worden.
Goed, terugkomende op de glazen, gratis op te halen in Wormer, geen ongevraagde priveberichten.
vroegâh had iedereen een suikerpot in huis, een aardewerken potje met wat losse suiker of suikerklontjes voor bij de koffie. Of dat nog altijd het geval is weet ik niet, maar ik heb zo’n ding in de kast staan met wat suikerklontjes. Puur voor het geval ik visite had die koffie of thee dronk. Maar zonder koffiezet apparaat kan ik visite geen koffie meer geven, en als ze thee vragen zeg ik simpelweg ‘sorry, geen theezakjes meer’. Dus heb ik het suikerpotje ook niet meer nodig.
Gratis op te halen in Wormer, een oude aardewerk suikerpotje. Waarschijnlijk al heel oud, wellicht zelfs antiek. En wellicht sla ik mezelf voor mijn kop als ik hetzelfde potje volgend jaar bij ‘tussen kunst en kitch’ zie staan met een prijskaartje van 10000 euro, al schat ik die kans niet hoog in.
Melissa Etheridge is in Nederland vooral bekend van haar hit ‘like the way I do’ maar daarvoor had ze al een klein hitje met ‘somebody bring me some water’. En als ze dat nu weer zou vragen had ik haar deze waterfles gegeven.
Maar Melissa zit in Amerika, en ik in Wormer dus dat wordt lastig, daarom mag iemand anders deze fles komen ophalen. Ideaal voor dit weer trouwens, altijd een fles met drinken bij je, of je er nu water in doet of een siroop voor wat extra smaak, of je doet er wat fruit in en dan wat water, een schijfje citroen voor wat extra frisheid, ice tea, wat je maar wilt. Erg lekker met dit weer is water met wat gember, granaatappelpitten, citroen en munt. Verfrissend en smaakvol.
Gratis op te halen in Wormer, vlakbij het zwembad dus pik de fles op onderweg naar het zwembad, ik vul hem met water voor je, en geniet van een dagje zwemmen in openluchtzwembad Het Zwet zonder dorst te krijgen. Geen ongevraagde priveberichten.
Voordat ik stopte met het eten van vlees en vis bakte ik graag een visje. En dan vond ik een krokant jasje altijd wel lekker, en daar gebruikte ik vismeel voor. Sinds ik echter heb ontdekt hoe slecht dierlijke producten voor mijn gezondheid en mijn lichaam zijn, hoe zwaar de bio-industrie drukt op ons milieu (1 dag geen vlees eten bespaard meer water dan een maand niet douchen) om nog maar te zwijgen van het dierenleed en het feit dat je eigenlijk een lijk eet, moet ik niets meer hebben van vlees of vis.
Ik heb echter nog een halve fles vismeel over, voor iemand die nog wel graag een visje van een krokant jasje voorziet. Gratis op te halen in Wormer, geen ongevraagde privé berichten
Die wandelende bowlingbal van Sugar Lee Hooper zong ooit de wandelclub van Jaseperina de Jong de hitparade in, en iedere keer als ze “jo met de banjo en Lien met de mandoline” zong dacht ik “die moeten mee als ik ga kamperen. Lien kan met haar mandoline mooi de groente in fijne reepjes snijden, en die banjo is ideaal om een kampvuurtje van te maken waar we die groente kunnen boven wokken. Dan hoeven we ook niet naar dat onding te luisteren, want kamperen en banjo’s zijn sinds Burt Reinolds geen goede combinatie meer!
Waarschijnlijk bedoelde Sugar Lee, die beter Sugar Free had kunnen gaan voor haar gezondheid, echter een middeleeuws muziekinstrument terwijl ik een stuk keukengereedschap in gedachten had. Het instrument bespeel ik niet, de mandoline in de keuken echter wel. Het is echt een uitkomst voor veel snijwerk, maar het is echter ook goedkoper om een nieuwe te kopen in mijn nieuwe thuisland dan deze mee te nemen. Dus mag deze rode mandoline weg, naar de volgende keukenprins of keukenprinses.
Gratis op te halen in Wormer, geen ongevraagde priveberichten.
Pingback: viagra online