En weer wat kwijt via Facebook

Lang geleden, het zal het begin van de eeuw zijn geweest, werkte ik voor een detacheerder in de IT en ik werd op klus gestuurd in Zoetermeer, bij het ministerie van OC&W.

We moesten 1500 nieuwe pc’s uitrollen en iets van 300 printers. We hadden ons eigen hok in de kelder waar we Windows moesten installeren met de juiste instellingen en dan computers omwisselen. Nu was de target 4 computers per dag, wat inclusief installatie wel reeel was, maar mijn directe collega en ik waren slimmer dan degene die alles had bedacht. Dankzij twee hubs en een zelfgeschreven batch file konden we acht pc’s tegelijk van Windows voorzien en terwijl dat programma liep plaatsten we wat andere computers op de bureaus. We waren dus voor de eerste koffiepauze al klaar voor de dag, de rest van de dag keken we gedownloade films, darten we wat en bestreden de verveling met het bedenken van practical jokes.

Een teamleider met wie we goed contact hadden, en die wel in was voor een geintje, kreeg een nieuwe printer. Hij zei ‘ik maak wel even plek voor jullie, ik ben over een uur terug’ en liet ons alleen in zijn kantoor. We sloten de grote printer snel aan, en besloten om een geintje uit te halen. We zetten de grote doos omgekeerd over zijn stoel, pakten snel twee vuilniszakken vol van die plastic chips, vulden de doos en plakte hem weer dicht. We waren net klaar toen de teamleider terug kwam. Hij zag de doos over zijn stoel, en we hadden hetzelfde met zijn monitor gedaan, en zegt ‘nou nou, een doos over mijn monitor en stoel, ik had wat originelers van jullie verwacht.’ Wat hij niet verwachtte was de tsunami van verpakkingsmateriaal toen hij de dozen optilde 😂🤣 de blik op zijn gezicht, geweldig.

Ik heb een vuilniszak vol verpakkingsmateriaal, plastic chips, bubbelwrap, luchtkussentjes, alles door elkaar. Gratis af te halen in Wormer, geen ongevraagde pb

Nu het weer is omgeslagen en we plots met onmenselijke temperaturen zitten van onder de 30 graden is het van belang dat we onszelf warm houden. Daarom verloot ik een elektrisch kacheltje.

Ik maak hier nu een grap, maar toen ik voor het eerst in Azië was ging ik met mijn maat Philip naar Yogakarta, cultuur snuiven. We hadden vooraf een tourgids geregeld die Nederlands sprak. Na de prambanan tempel bezocht te hebben werden we in ons hotel gedropt maar de gids zou ons ophalen voor een diner in een tuin van het paleis. Wij zaten te puffen in onze korte broeken en t-shirts, onze gids kwam aan met een leren jas aan. Ik vraag vol verbazing waarom hij in godsnaam een jas aan had en zijn antwoord was ‘omdat het koud is vandaag’.

De serveerster bij het diner was een plaatje, zo mooi, en dus zeg ik dat in het Nederlands tegen mijn tafelgenoten. De gids begint gelijk te ratelen in het Bahasa en Philip, die de taal ook machtig is, schiet in de lach. De serveerster bloost en lacht lief naar me, de gids vertaalde dus wat ik zei, wat niet de bedoeling was. Het leverde ook weinig op trouwens.

Maar goed, als je het niet warm krijgt van prachtige serveersters dan is dit kacheltje wellicht een oplossing. Gratis op te halen in Wormer, geen ongevraagde pb

Kranten, wie leest ze nog? Ik in ieder geval niet, ik scoor al mijn nieuws online. En toch heb ik een ouderwetse krantenbak, wel van een blauw verfje voorzien eind jaren 90, maar wel ouderwets.

Ook in Singapore zal ik geen kranten gaan lezen dus de krantenbak mag weg. Gelukkig waren kranten 25/30 jaar geleden wel populair want ik verdiende als scholier een zakcentje door iedere ochtend voor dag en dauw de Zaanlander, en later het Noord-Hollands dagblad door de brievenbussen te duwen in het oostelijks deel van Wormer plus op de weiver in Jisp.

Maar goed, krantenbak, gratis, Wormer, geen ongevraagde pb

Smells like teen spirit kan je met recht de soundtrack van een generatie noemen, dat nummer sloeg in als een bom en doet nog steeds de harten van veel mensen harder kloppen. En de verkoop van de Teen Spirit deodorant schoot ook omhoog met de populariteit van Nirvana.

Nirvana is echter meer, dat bleek wel bij de MTV Unplugged sessie, waar bleek dat ze niet maar wat herrieschoppers waren, maar getalenteerde muzikanten. Iets wat Dave Grohl overigens nog altijd bewijst.

Ik had een kaartje voor hun legendarische optreden in Paradiso maar voelde me niet helemaal lekker, ook niet echt ziek, en besloot niet te gaan onder het mom van ‘ik ga volgende keer wel’. Een beslissing waar ik nog altijd spijt van heb want die volgende keer kwam niet dankzij de loodvergiftiging van Kurt Cobain.

Ik kocht ooit op een luchthaven in Amerika een Rolling Stone special over Nirvana, een collector edition. Nu ben ik geen verzamelaar, maar een echte Nirvana fan mag dit magazine (Engels geschreven) komen ophalen in Wormer. Geen ongevraagde pb