Yogapants

      Geen reacties op Yogapants

Er zal wel protest en gepruttel komen over wat ik nu ga schrijven, maar dat kan mij geen reet schelen. Ik ben de laatste die aan fat-shaming wil doen. Hey, ik was zelf ooit 180 kilo en draag nog steeds wat overgewicht mee. Maar … ik weet dat van mezelf en gedraag me daar ook naar. Je zal mij niet in een croptop of skinny jeans zien. Of een strak, jaren 70 voetbalbroekje. Dat past mij gewoon niet vanwege mijn bouw. En daar is niets verkeerds aan. Net zoals een lang persoon geen kleding aantrekt met te korte pijpen of mouwen. Of een klein persoon in oversized kleding. 

Helaas is de yoga-pants hype ook in Singapore geland. Ik zeg nu wel helaas, maar dat is natuurlijk niet in alle gevallen helaas. Zo heeft Aqila tegenwoordig op zaterdag twee uur een privé lerares om haar te helpen met haar huiswerk. Dit is een ex-collega van Cindy, een niet onaantrekkelijke dame van rond de 30. En zij komt vaak bijles geven in een strakke yogabroek. Ook tijdens mijn dagelijkse wandelingen in MacRitchie Reservoir word ik regelmatig gepasseerd door fitte joggende dames in yoga-pants. En ja, ik mag dan wel gelukkig getrouwd zijn maar ik ken geen heteroseksuele man die zijn blik af zou wenden van die aanblik. Onderweg honger krijgen is acceptabel, zolang je maar thuis eet toch? Vorige week werd ik trouwens ingehaald door een dame met een ragfijn figuurtje. Haar gezicht kon ik niet zien, maar ik neem aan dat de voorkant net zo interessant was als de achterkant want van de andere kant kwam er een jogger aanlopen die gelijk naar de chiropractor kon na zijn loopje. Hij draaide namelijk zijn nek in een onmogelijke positie toen hij haar passeerde, dus ze moet de moeite zijn geweest om na te staren.

Er lopen ook dames te wandelen of joggen die iets minder in vorm zijn. En ik juich dat toe, want ze zijn net als ik bezig om zichzelf te verbeteren. Om af te vallen. Om fitter te worden. En hulde daarvoor. Ja, en sommige van deze dames dragen ook yoga-pants. Dat is een iets minder fijne aanblik. Maar goed, de dames zijn aan het sporten dus snap ik de keuze voor sportkleding wel. Dus daar gaat mijn ergernis ook niet over.

Maar als ik de hoeveelheid dames zie de yoga-pants dragen als kleding als ze boodschappen gaan doen, naar vrienden gaan, en in de rest van het dagelijks leven dan denk ik “moet dat nou?”. Zeker als je niet het figuur hebt om zo’n strakke, niets verhullende, broek te dragen: doe het gewoon niet. Ik wil niet in de metro, bus, of in de supermarkt geconfronteerd worden met een aanblik van billen die nog het meest doet denken aan een lomp drillende gelei. Met een gebruiksaanwijzing in braille, want iedere pukkel is te zien. En je kamelenteen hoef ik ook niet te zien, al helemaal niet als je broek zo strak is dat ik in 1 oogopslag weet of je kaal bent of moet kammen.  Dames, laten we als regel nemen dat als je yogapants groter is dan een maat M je deze niet meer in het openbaar draagt behalve als je daadwerkelijk aan het sporten bent. En eigenlijk, doe dat ook maar als je yogapants maat M of kleiner is.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *