Zeven jaar geleden wijdde ik al eens een blog aan Roti Prata, en dat doe ik nu weer. Wat is Roti Prata, of zoals men hier zegt Prata, eigenlijk? Het is een ultradun flatbread, het wordt als een soort pizzadeeg zo dun mogelijk gedraaid, dan opgevouwen en op een platte grill knapperig gebakken. Je hebt ze ‘kosong’, dan is zonder iets, maar je kan ook kiezen voor Prata met ei, Prata met kaas, Prata met champignons, of als je iets zoeter wilt: Prata met chocolade, Prata met aardbeien, Prata met banaan of met andere vruchten al naar gelang de kaart van de Prata verkoper.
ik werd verliefd op de prata tijdens een vakantie naar Singapore, en toen ik hier eenmaal woonde werd het mijn vaste ontbijt. De dichtstbijzijnde coffeeshop, Block 111, op slechts een minuut lopen, had niet zo’n geweldige prata maar een restaurantje een paar minuten verder wel. Dat werd dus mijn vaste ontbijtplek. Tot Chinees nieuwjaar. Ik vind prata met ei niet lekker dus neem altijd ‘kosong’. Maar omdat alle coffeeshops dicht zijn met Chinees nieuwjaar dacht de eigenaar van het restaurantje even lekker te kunnen scoren. De prijs schoot die dagen omhoog, wat voor nieuwe klanten die buiten Chinees nieuwjaar zijn zaak niet bezoeken te verdedigen valt, maar voor vaste klanten? Dubieus. En daar bovenop, kosong werd niet verkocht die dagen, alleen de duurdere prata met ei. Die ik dus niet lekker vind. En het stomme is, om een prata met ei te maken begin je met een prata kosong, je breekt er dan alleen een ei bovenop. Maar hij weigerde een kosong voor me te maken, dus dat was de laatste keer dat ik voet in dat restaurant heb gezet. Ik kwam de eigenaar later nog wel een keer tegen, hij vroeg me waarom hij me nooit meer zag en ik heb hem haarfijn uitgelegd dat als hij zich als een lul opstelt tegen een vaste klant, die vaste klant zijn geld wel ergens anders gaat spenderen. Het restaurant zit er nog, maar heeft een andere eigenaar en een andere naam, het heet tegenwoordig APNA.
Dus op zoek naar een andere prata verkoper. En die was snel gevonden. Namelijk aan de overkant van de straat bij Block 116. Goede prata, maar vooral goede curry om de prata in te dopen. En jarenlang was het mijn vaste stop. Zelfs gedurende covid, toen we alleen naar buiten mochten om boodschappen te doen en eten te halen ging ik iedere dag prata halen bij m’n Indiase vriend. Wat bleek, het stalletje in block 111 was van zijn broer. Toen de eigenaar van de coffeeshop 116 de huren extreem verhoogde besloten de twee broers samen te gaan werken in 111. Beter, want ik had goede prata en dichterbij dan ooit.
Maar toen ik begin oktober terugkwam van een vakantie in Nederland stond alleen de broer nog in de keuken. De jongere broer, mijn vaste prata kok, zat in India. Ik dacht op vakantie maar het bleek dat zijn verblijfsvergunning niet was verlengd en kort daarna moest ook de oudere broer vertrekken. Familieleden namen de locatie over, maar de curry die zij maakten was veel te zout naar mijn mening. Nu kan ik niet verwachten dat zij hun recept gaan aanpassen voor één klant, dus na drie pogingen stopte ik met het eten van prata daar.
Vorige week kwam Cindy thuis en zei dat ze nieuws had waar ik erg blij van zou worden. Wat bleek? De jongste van de twee broers was terug. De volgende dag liep ik voorbij de coffeeshop en hij kwam op me afstormen om me de hand te schudden en te vertellen dat vanaf de dag erna hij weer zou koken. Zijn broer was ook terug maar werkte nu in een ander deel van Singapore. Dus sinds dien heb ik weer een paar keer ontbeten met prata, alleen heb ik in de tijd dat hij in India zat ook andere ontbijt favorieten ontdekt zoals lontong van het Maleisische koppel in het hawker center en zal prata niet meer mijn dagelijkse keuze zijn.
Toch ben ik blij met de terugkeer van de prata koning en zijn fabuleuze curry.