Ik heb de laatste paar weken een aantal keer geschreven over onze vakantie in Nederland en Denemarken. Een verblijf op Texel, Legoland en Kopenhagen, tulpen en koningsdag. Maar het leukste van een vakantie blijft het zien van oude vrienden.
Onze vakantie is niet een standaard ‘we gaan lekker twee weken naar een zonnige bestemming om te relaxen” vakantie. Het is een reis terug naar Nederland om mijn moeder, zus en neefje te zien. Expats en immigranten zullen dat wel herkennen. Vakanties worden meer een weerzien. En wat is er leuker dan een weerzien met vrienden?
We proberen altijd een paar vrienden te bezoeken als we in Nederland zijn. Mijn oude DJ-gabber Misja en Ellen natuurlijk. Toen Peter nog in Wormerveer woonde kwamen we altijd langs, maar aangezien hij nu verder weg woont is het deze vakantie niet gelukt, maar Peter, ik beloof je, volgende keer kom ik of komen Cindy en ik je nieuwe stekje bezoeken. En we zorgen ook altijd dat we Philip en Ria zien. Andersom spreken Philip en Ria ook met ons af als ze in Azië zijn.
Tom Yam Kung
Toen we de vorige keer in Zaandam waren bij Misja en Ellen ging het gesprek over Aziatisch eten. En dat ik tegenwoordig ook mijn hand niet omdraai voor klassieke gerechten zoals een Indonesische rendang of een Thaise Tom Yam Kung. Recepten die ik hier overigens niet post, want ze zijn niet vegetarisch, maar dat terzijde. En vooral de Tom Yam Kung klonk Ellen wel heel verleidelijk in de oren. Dus beloofde ik dat ik tijdens de volgende trip een aantal ingrediënten mee zou nemen die in Nederland niet, of nauwelijks, te vinden zijn om Tom Yam Kung te maken. Voor de rest van de ingrediënten maakte ik een boodschappenlijstje voor Misja. Zogezegd zo gedaan. Op de dag van vertrek verse galangal gehaald, speciale paddenstoelen gekocht en kafir lime leaf van de struik van de buurvrouw geplukt, met toestemming natuurlijk en de dag na het landen op naar Misja en Ellen om te koken. En het beviel erg goed, zelfs zoon Koen vond de restjes een dag later heerlijk.
Een dagje Utrecht
René was mijn beste vriend van de lagere school. Hij kwam in de vierde klas bij ons op school, woonde vlak bij me en we zijn altijd vrienden gebleven, meer dan veertig jaar nu. En ondanks dat we regelmatig whatsappen hadden we elkaar al jaren niet meer gezien. Een paar weken voor onze reis appte ik René of hij het een leuk idee vond als Cindy en ik op de koffie zouden komen, en hij counterde met een voorstel om met z’n viertjes Utrecht in te gaan en een happie te gaat eten. Cindy had één voorwaarde: zolang we maar niet de domtoren gingen beklimmen, dat hebben we al eens gedaan en geeft haar nog altijd nachtmerries.
Zogezegd, zo gedaan. René woont al heel lang in de buurt van Utrecht, Paulien is geboren en getogen Utrechtse dus ze waren de perfecte gidsen. Cindy, als grote fan van Nijntje, was blij m het befaamde stoplicht te kunnen zien. En René en ik? Ondanks dat we elkaar 8 jaar niet face to face gezien hadden zaten we al heel snel te lachen om dezelfde domme dingen waar we al meer dan 30 jaar om lachen. Flauwe quotes van Beavis & Butthead, opmerkingen uit het rijke repertoire van de beste comedy ooit: Bottom en meer van dat. We hadden dit eerder moeten doen en gaan er een jaarlijkse traditie van maken.
Een niet zo tropisch eiland
De laatste keer dat we Philip en Ria zagen was in Indonesië. Ria woont al haar halve leven in Antwerpen maar is opgegroeid in Jakarta, haar familie woont daar nog, dus wat ik met Nederland heb heeft zij met Indonesië. Ze proberen dan ook iedere paar jaar naar Indonesië te komen, en we proberen dan altijd ergens bij elkaar te komen. Dat kan Singapore zijn, maar vorig jaar was dat op Karimunjawa. En andersom doen we de moeite om Philip en Ria te ontmoeten. Dat kan in Nederland zijn, zoals Den Haag, of in België. Zo zijn we bij Philip en Ria in Antwerpen geweest maar hebben we ook al eens een dagje Gent gedaan met z’n allen. En dit keer was het Texel. Net als Karimunjawa een eiland, maar een stuk minder tropisch. Dus niet snorkelen, maar wel naar de vuurtoren en een schapenboerderij. De activiteit doet er overigens niet toe, de vriendschap is het belangrijkste.
Onverwachte ontmoeting
En dan een ontmoeting die we niet verwachtte maar die wel heel erg leuk was. Tijdens koningsdag kwamen we onverwacht Dennis en Tanja tegen. Samen met Misja en Ellen. Natuurlijk tijdens het bandjes kijken, hoe kan het ook anders want dat was altijd de connectie tussen Dennis en mij: muziek. Volgende keer moeten we maar weer afspreken, misschien samen met Misja en Ellen, met z’n zessen in plaats van met z’n viertjes.