Ik heb al heel wat jaren een bril. Ik denk al zo’n 30 jaar. En dat is puur omdat ik niet zoveel kan zien in de verte. Dat probleem manifesteerde zich toen diverse mensen me vroegen “wil je me niet zien?” of het commentaar gaven dat ik arrogant geworden was omdat ik ze niet groette als ze vanaf de overkant van de straat hallo zwaaiden. Ik zag wel dat er iemand stond maar wie, dat zag ik gewoon niet.
Aangezien mijn moeder last had met oogdruk was het advies voor mij om naar een oogarts te gaan in plaats van naar de opticien. En zo geschiedde. Ik naar Ziekenhuis De Heel in Zaandam. En natuurlijk maak ik een enorme blunder bij de oogarts. Op het moment dat ik naar binnen word geroepen loopt er een bloedmooie jongedame voorbij met een figuurtje om van te smullen. Ik kijk haar na terwijl ik de behandelkamer in wil stappen en loop met m’n kop tegen de deurpost aan. Bij de oogarts!!! De oogarts, een man met een baard, begint te lachen en zegt “zo, jij hebt echt een bril nodig”. Om de situatie nog zoveel mogelijk te redden reageer ik gevat met ‘wat zegt u mevrouw?’ terwijl ik op dat moment wel door de grond kon zakken. Maar goed, de conclusie was ‘bijziend’ en dus draag ik sinds dat moment een bril.
Ik draag echter geen bril als ik achter mijn computer zit. Als ik dan een bril draag krijg ik hoofdpijn. En de laatste twee jaar merk ik dat ik steeds vaker mijn bril afzet als ik op mijn telefoon kijk, of als ik een label moet lezen. Niet uit gewoonte, maar uit noodzaak. De oplossing is simpel, maar ik voel me daardoor echt oud worden, een varifocale bril. En laat mijn bril nu op z’n laatste loodjes lopen, de pootjes vallen er bijna af. Niet vreemd want ik kocht de bril voordat ik emigreerde, en dat is 7 jaar terug.
Ik dus op zoek naar een nieuwe bril. Waar ik in Nederland altijd naar Specsavers ging is dat in Singapore wel anders. Er is geen grote, marktoverheersende, keten. En dus zijn de prijzen hoger en is de keuze een stuk minder. Ik ben geslaagd, een varifocale bril met meekleurende glazen, een filter tegen het blauwe licht van telefoonschermen en een kras vaste laag. Maar over het montuur, ik heb het beste gekozen wat ze hebben maar het is niet echt om over naar huis te schrijven. Blijkbaar wel iets om over op een blog te schrijven, maar dat is anders.
Komend voorjaar komen we voor een paar weken naar Nederland. Wellicht moet ik maar een afspraak maken bij Specsavers voor de eerste dag en dan een nieuwe bril scoren. Dat duurt ongeveer 10 werkdagen, en dan zou ik de nieuwe bril dus net op tijd hebben voor een vlucht terug naar het mooie Singapore. Iets om over na te denken.
